Ես եկել եմ... [✔]

Սոնիին ծննդյան օրը, դպրոցում.
Բոլորը մոտենում շնորհավորում ու նվերներ էին տալիս:

-Իսկ ուր է քո նվերը Չոն (Սոնի)

-Ըըը... դե գիտես, ես... մոռացել էի որ այսօր քո ծննդյան օրն է, և ոչինչ չունեմ տալու, կներես...

-Ինչ? Փաստորեն մոռացել էիր քրոջդ ծննդյան օրվա մասին, հա?, -ու մի հարված հասցնում եղբոր գլխին, - Դու նույնպես չէիր հիշում Չոնյոն:

-Կներես, գլխիցս թռել էր...

-Ես գնամ (Ջուն)

-Դու նույնպես չէիր հիշում: Լավ ես էլ ձեր հետ չեմ խոսի

-Բայց Սոնիի (Չոնյոն)

-Ոչ մի Սոնի, չխոսես հետս, ես գնացի

--Ամեն ինչ գնում է մեր պլանով

Ամբողջ դասի ընփացքում Սոնին չխոսեց նրանց հետ.

--Սրանց նայի, ինչել ուրախ են, չեն էլ ուզում բարիշեն 🙄

Սոնին ոչ մի բառ չփոխանակեց նրանց հետ, տուն էլ մենակ գնաց, բայց Ջունը Գուկը ու Չոնյոնը տուն չգնացին:

        ***

Սոնին տանը նստած, պոպկորնը ձեռքին ֆիլմ էր նայում. հեռախոսին հաղորդագրություն եկավ. Չոնն էր.

<<Հիշում ես այն մեեեծ ծառը որ փոքր ժամանակ խախում էինք, արի այդտեղ, սպասում եմ>>

-Չեմ գնա, ինչու պետք է գնամ, հն🙄
Հեռախոսը մի կողմ գցեց ու շարունակեց ֆիլմը: Շատ չանցաց հետաքրքրությունը խեղդեց ու մտածեց.

-Լավ է գնամ տեսնեմ ինչ է եղել, ինձ ոչինչ չի լինի դրանից

Հագնվում է ու դուրս գալիս: Հասնում ք ծառին բայց մութ էր, ու ոչ ոք չկար:

-Ինչու եկար հիմար (Սոնի)

Այդ պահին լույսերը վառվում են, ու նրա դիմաց Ջունն էր կանգնած, ձեռքին մի մեծ ծաղկեփունջ.

-Ինչ է սա նշանակում (Սոնի)

Ջունը մոտեցավ նրան

-Սոնի կդառնաս իմ ընկերուհին

-Ինչ?, - շատ անսպասելի էր

-Շուտ ասա կդառնաս ընկերուհիս?

-Բայց... իսկ այն տղան որի մասին ասում էիր, ով էր?

-Հիմա այդ տղան կանգնած է քո դիմաց և ուզում է որ դու դառնաս իր ընկերուհին

Սոնիի դեմքին ժպիտ հայտնվեց, որն փոխարինեց ուրախության արցունքները

-Ես... ես համաձայն եմ

Ջունը ժպտաց ու ամուր գրկեց նրան: Ծառի հետևց դուրս եկան Գուկն ու Չոնյոնը

-Շնորհավոր

-Ուրեմն դուք էիք կազմակերպել այս ամենը

-Ուրիշ էլ ով

-Եվ դու մտածում էիր որ մենք մոռացել էինք այս օրվա մասին

-Շնորհակալ եմ ամեն ինչի համար

-Ես քեզ համար նվեր ունեմ: Շրջվիր

Ջունը տուփից հանում է վզնոցը և կախում վզից

-Չհանես ու չկորցնես, - և ամուր գրկեց

-Լավ հերիք է, արի մոմերը փչելու

Սոնին փչեց մոմերը, ուրախացան լավ օր անցկացրեցին, հոգնեցին ու պառկեցին գետնին:Ջունը հենվել էր ծառին, իսկ Սոնին գլուխը դրել էր Ջունի ծնկներին

-Լուսինն այսօր շաատ գեղեցիկ է

-Այոո

Հոտո Ջունը նկատեց որ Սոնին քնել է, պիջակը հանեց ու փռեց վրան

***

Գուկն ու Չոնյոնը պառկել էին գետնին ու նայում էին աստղերին

-Աստղերը շատ սիրուն են (Չոնյոն)

-Ճիշտ է: Չես մրսում? Եղանակը ցուրտ է

-Այո, բայց վերարկուս չեմ բերել

-Վերցրու հագիր, - իր վերարկուն տալով Չոնյոնին, ժպտալով ասաց Գուկը

-Իսկ դսւ չես մրսում?

-Ոչ, ես տղամարդ եմ, իսկ տղամարդիկ չեն մրսում

Չոնյոնը հագավ վերարկուն, ու քանի որ այն շատ մեծ էր Գուկը սկսեց ծիծաղել

-Հերիք է ծիծաղես

-Լավ, լավ, էլ չեմ ծիծաղի

-Լավ երևի տուն գնալու ժամանակն է, գնանք տեսնենք ինչ եղան զույգերը

Մոտեցան ծառին ու տեսան որ նրանք քնած էին

-Ջուն արթնացիր տուն գնալու ժամանակն է

-Ես քնած չեմ, -աչքերը բացելով հանգիստ ասաց Ջունը

-Գնացինք տուն

Րունը Սոնճին գրկեց ու նստեցրեց մեքենան, ինքն էլ կողքին տեղավորվեց, գլուխը դնելով իր ուսին: Այդպես էլ քնեց մինչև տուն:

Հ. Գ. Շատ եմ ուշ գցել? Հաջսրդ անգամ կաշխատեմ շուտ գցել💛💛💛Հաճելի ընթերցում💜💜💜