Անհնար է...(Impossible...)

Նոր օր:

Երեկվանից հետո ուշքի չէի գալիս,պատկերացնում եք դեռ  Թոմը չգիտի այդ  մասին,ախր նա,երբ իմանա.............չեմ ուզում պատկերացնել ինչ տեղի կունենա:Ես պետք է այնպես անեմ որ չիմանա և հեռու մնա այդ Բրայնից առավելևս հորից,երբ իմանա Բրայնի հայրը նաև իր հայրնէ և..............Չէ տեր մի արա դա նա հում հում կուտի Բրայնին և իր հորը:

Ես նոր էի արթնացել,բայց կարծես քունս տանում էր,լավ մի խոսքով վեր կացա հագնվեցի 

Դուրս եկա փողոց ,որոշեցի պետք է գնամ սրճարան և սուրճ  ըմպեմ:Գնացի մի սրճարան,նստեցի և կանչեցի մատուցողին:

-Ինձ բերեք  սուրճ:

-Քաղցր?

-Ոչ իրականության պես դառը;

-Բարի:

Հեռախոսիս զանգ եկավ ,դե Թոմն էր:

-Ալյո:

-Ալո,Արին ինչպես ես?

-Լավ ,իսկ դու?

-Նորմալ,բայց եթե քեզ տեսնեմ ավելի լավ կլինեմ;

-Էէէէ Թոմ....

-Դու տաննես?

-Ոչ:

-Իսկ ուրես այսքան շուտ գնացել/,-հետաքրքրական տոնով հարցրեց Թոմը:

-Իսկ եթե չասեմ կլինի?

-Իհարկե չի լինի:

-Լավ այդ դեպքում.........................:

Ես ասացի նրան սրճարանի անունը,նա ուղիղ  5 րոպեից մտավ սրճարան:

-Թոմ...

-Այո ,դե լավ է քեզ տեսա:

-Լավ լավ,իսկ դու հիմա ավելի լավ ես?

-Իհարկե:

-Լավ լավ կեղծավորություն մի արա:

-Ինչ?դու տաքություն ունես թե նեռվերս ես տաքացնում?

-Վայյյյ Թոմ լավ լավ հանգստացիր:

Նա վճարեց գումարը և մենք դուրս եկանք;

-Թոմ,ուր ենք գնում?

-Նստիր մեքենան կիմանաս:

-Լավելի...

-ասացի նստի:

Նստեցի,մենք երկար գնացինք գրեթե 1 ժամ 30 րոպե:Ամբողջ ընթացքում լուռ էինք:

-Թոմ ,....միգուցե ասես ուր ենք գնում?

-Դե մի փոքր էլ սպասի էլի,այսքան սպասել ես:

-Լավ այլևս ոչ մի հարց:

-Մենք հասանք մի առանձնատուն:Մտանք ներս ,չեք պատկերացնի,ամբողջը զարդարված էր մոմերով,միայն ես և նա:Էյյյյյ Արինա ուշքի արի դու չես կարող նման բան անել......ոչ մի սեր և վերջ...........

-Եվ սա ինչ է նշանակում Թոմ?

-Դեռ ոչինչ:

-Այսինքն?

-Դե մի փոքր էլ սպասիր խնդրում եմ:

-Լավ:

Մենք ներս անցանք:Այնքան գեղեցիկ էր ամենը,չեք պատկերացնի:Միայն մի բան անհասկանալի մնաց ,Բրայնը այդ մասին գիտի ....դե որ Թոմը իր եղբայրն է.................ոչ ոչ իհարկե ոչ,նա չգիտի հաստատ:Ես չեմ հասկանում ինչ է կատարվում ինձ հետ:Ինչու եմ այսպես անհանգստանում Թոմի համար,իսկ Բրայնը,միգուցե ես այլևս նրան չեմ սիրում?Ախր նա այլևս իմ մտքերում չէ,նա իմ երազներում ու երազանքներում չէ:Այս ինչ զգացողություն է ինձ պատել,ախր ուղւղ մի քանի շաբաթ առաջ ես ուղակի գժվում էի ,հա հա գժվում էի ,նրա իսկ պատճառով:Ախր ինչպես կարող էի մոռանալ նրան,նրա սերը...այսքան շուտ ախր չգիտեմ ինչ անել:Միգուցե կարող է այսքան մեծ սերը ոչնչանալ մի քանի վարկյանում ,օրում,դե ......վերջ Արինա դու ես ճիշտը և լավ է որ շուտ հասկացար այդ տխմարի խորը հոգին,իսկ  նա կարող էր այդպես հեշտ մոռանալ ,իսկ ես ոչ?չէ սա չափից դուրս է ,ոչ մի Բրայն և վերջ :Չէ ,ես չեմ հասկանում,այլևս ոչինչ չեմ ուզում հասկանամ ,բայց մի բան ևս տանջում է իմ ընկճված հոգուն...դեե  ....ես չափից դուրս եմ մտածում Թոմի մասին ախր նա,ինչպես է կարողացել մտնել իմ փոքրիկ ,պարզ և փխրուն սիրտ,ինչպես?զարմանում եմ:Նա է հիմա իմ մտքերում,իմ երազներում,իմ երազանքներում և ամեն ուր :Ախր ես չեմ կարող սիրել,ես մեկ անգամ արդեն սիրել եմ:Ախր ես ստացել եմ իմ սիրո պատասխանը,որը շատ դառն էր ինձ համար,ախր նա այդպես վարվեց ինձ հետ Արինա սթափվիր վերջ:Իսկ ինչ անեմ?նա շատ լավն է,Թոմը ամբողջովին փոխեց իմ հայացքները,իմ մտածելակերպը:Ես հասկացա մի պարզ և դյուրին մի բան..ես կարծում էի մոռանալը դժվար է,կարծում էի ,թե ամեն մի բան ....չէ սխալ արտահայտվեցի...Ես կարողացա դա անել ես հանեցի նրան իմ  մտքերից,երազներից և վերջապես իմ սրտից,հավատացեք դա հեշտ է միայն մի փոքր ցանկություն և մեծ կամքի ուժ և վերջ:Շատերից եմ լսել ,որ ասում են չեմ կարողանում,չի ստացվում ,փորձում եմ բայց ապարդյուն,բայց դա այդպես չէ ,ուղակի նրանք չեն ցանկանում,ուզում,և չունեն կամք,ուժ:Մի բան ևս դու կարողանում ես հանել նրան քո սրտից մտքերից,ամեն ինչ անցնում է ,միայն երբեք չես կարողանում հանել նրան քո հուշերից ,հիշողությունից,որովյետև հուշերը հետապնդում են քեզ ընդմիշտ:

-Արինա,Արինա...........................................

-Հա,-հանկարծակիի գալով ասացի ես:

-Դու արդեն մի քսան րոպե է ինչ նույն դիրքով կանգնած ես:

-Ահա,կներես ուղակի,ես.....

-Լավ ,լավ պետք չէ ինձ բացատրություն տալ,-ասաց նա ժպտալով:

Ինչպես եմ նրան սիրում...................Ինչ? Արինա այս ինչեր ես մտածում,արագացրու քեզ հավաքիր,նման բան չի կարող պատահել:

-Միգուցե անցնենք ներս?

-Հա,ինչպես կուզես:

-Արինա ամեն ինչ նորմալ է?

-Ահա:

-Լավ,դե ուրեմն բարի գալուստ :

Մենք անցանք ներս,այնքան գեղեցիկ էր ամենը:

Մենք նստեցինք ,սեղանի շուրջ:Զրուցում էինք ,ծիծաղում:Այնքան հաճելի մթնոլորտ էր:Նա հանկարծ բռնեց ձեռքս

և ասաց.

-Արին,ես ուզում ոեմ ասել.........,-կանգ առնելով ասաց նա:Իսկ իմ սիրտը արագ էր սկսում զարկել:

-Ես քեզ .սիրում եմ:

Լսեցիք?նա ևս մեկ անգամ ասաց .ՙՙՙՙես քեզ սիրում եմ՚՚՚՚:Իսկ ես?արդյոք սիրում եմ նրան??Արինաաաաաաաաաա,,,,վերջապես դուրս արի քո ռոմանտիկայից և չգիտեմ:Ես ինձ կարգի հրավիրեցի և ասացի.

-Թոմ,սու լավ գիտես,որ Բրայնից հետո..............

Դուր եկավ,ապա կարծիքներ և աստղիկներ