1 хэсэг
Сайн байна уу? Өдөрийн тэмдэглэл минь. Дахиадл би байна. Өдөр ирэх тусам миний хүч мөн цус уух хүсэл минь ихсэж байгаа одоо үүнээс дор зүйл гэж үгүй байх. Хэрвээ эргэн тойрондох хүмүүс намайг мэдвэл би яах вэ? Би үнэхээр их айж байгаач одоо ингээд сууж байх цаг биш. Өдрийн тэдэглэл минв баяртай таньтай маргааш дахин уулзах болно.
Намайг Пак Хэжон гэдэг. Удахгүй 18 нас хүрнэ. Та бүхэн сая гадарлсан байх. Тиймээ би цус сорогч гэхдээ сүүлчийн цус сорогч. Тиймээс өвөг дээдсийн минь хүч чадал надад өвлөгдсөн юм. Эцэг эх минь надад хэлдэг байсан. Гадаа гарж болохгүй, хүмүүстэй хамаагүй дотонсож болохгүй гэх мэтчилэн. Гэхдээ би тэр үед ойлгодгүй байсан. Яагаад заавал тэгэх ёостой гэдгийг. Ээж минь хүн харин аав цус сорогч. Тиймээс миний өсөлт 18 нас хүрхэд дуусаж бүрэн цэвэр цуст цус сорогч болох болно.
Тэр өдөр ойртох тусам миний цусанд шунах хүсэл минь нэмэгдэж ирсэн. Би нэгэн бөглүү тосгонд амьдардаг энд нар гардаггүй ой модоор хүрээлэгдсэн. Тэр ой модод дунд ойн хамгаалагч гэх нэгэн аоаатанн амьдардаг гэж ярицгаадаг. Тиймээс ч тэд ойлуу ордоггүй. Тэр бүхийхэл аав хүртэл. Бас намайг тийшээ орохыг хоргилсон. Гэхдээ тэд жинхэн араатантай хамт амьдарж байгаагаа мэдэдгүйн харамсалтай. Хэзээ нэгэн цагт энэ бүх үнэн илчлэгдэх тэр өдөр би энэ тосгоноос явах болно.
Надтай ижилхэн нэг цус сорогч байдаг гэдэг. Гэхдээ тэр намайг төрхөд хаа нэг тийшээ яваад ор сураггүй алга болсон гэж ярьдаг. Хэрвээ түүнтэй уулзвал намайг юуны төлөө өмьдөрж байгааг мэдэн гэсэн. Гэвч одоог хүртэл түүнийг олоогүй нь миний урамыг бага ч болов хугалж байдаг.
Бас ойн дундах араатан үнэнийг хэлхэд би түүнтэй уулзаж байсан. Гэхдээ тэр үед би 10 настай байсан учир бага ёага л сандаг юм. Түүний хэлсэн үг өгүүлбэр бүрийг сайн сандаггүй ч түүний цариа уйтгар дагуулсан харц... Миний зүрхэнд одоо г хүртэл хадгалаастай байдаг.
Ойн хамгаалагчтай уулзсан Хэжон охин
Нар жаргах үед улаан нөмрөг нөмөрсөн бяцхан охин шигүү ойруу хэн нэгнээс зугтаж байгаа аятай хамаг хурдаараа гүйн. Тэр гүйсээр ойруу орход ой харанхуйд автсан байлаа. Энд тэнд газар амьтданын шуугилдах чимээ гарах ч түүнээс илүүтэйгээр хэн нэгэн хараад байх шиг мэдрэмж бяцхан охиныг айдасд автуулан. Гэхдээ тэр энэ бүхнийг үл ойшоон улам гүн рүү тэмүүлсээр.
Охин явсаар явсаар л байж. Одоо тэрэнд буцах зам үгүй учир нь тэр аль хэдийн замаа алдаж төөрсөн. Түүнийг явах тусам мод илүү шигүү болж байсан ч урагшүилах тусам буцаад цөөрсөөр байлаа. Эцэсд нь түүний явах зам дуусаж түүний өөдөөс хуучирсан ч ганган хийцтэй чулуун цамхаг угтлаа.
Хэн нэгэн түүний араас
..: Эцэсд нь чи олж чадлаа..
Хэжон охин хойшоо иргэж харж чадахгүй айдаст автан: Т-та хэн бэ? Намайг дагсан юм уу?
...: Үгүээ би дагаагүй харин гэртэй ирж байна.
Хэжон: Гэр? " гэж хэлэн арагш иргэж хархад нөмрөг нөмөрсөн залуу эрэгтэй зогсож байхан тэр" Гэхдээ та яаж энд? Ойн хамгаалагч таныг иднэшдээ...
..: Хаха "чанга чанга инээх" Ойн хамгаалагч? Тэр чинь би шүүдээ..
Хэжон: Үнэхээрүү? Гэхдээ хүмүүс ярихдаа том аюраг биетэй догшин араатан байдаг гэсэн.
..: Аан тэрүү? Тэр бол зүгээр л хувиралт. Хэжон биздээ? Намайг ... гэдэг "инээмсэглэх" Би чамайг сайн мэднэ. Надтай хамт орох уу?
Хэжон: Мм "толгой дохих"
Хэжон охин эцэсд нь өөрийн хайж байсан зүйлийг олсон учир үнэхээр их баяртай байлаа. Мөн хүмүүсийн хэлдэг бүх зүйлийг тэр худал гэдэгт итгэдэг байсан. Мөн тэр итгэл нь талаар болоогүй. Хэжон тэр эрэгтэйг дагаж орход эмх замбраагүй орчин угтан гэж бодож байтал цэвэрхэн тансаг чимэглэлтэй том цайз байв. Тэр эрэгтэйг даган дээш өгсөхөд ханан дээр нэгэн эмэгтэй суух ба түүнийг даган 12 эрэгтэй хүмүүс зогсон. Гэвч тэдний нүүрэнд баяр баясал үл үзэгдэнэ.
..: Хэжон чиний мэдэхгүй маш олон зүйл бий өнөөдөртөө энэ газартай танилц бас нар мандахаас өмнө би харих хэрэгтэй. би чамтай дахин уулзах болно. Гэхдээ тэр хүртэл чи дахиж энэ ойруу орж ирж болохгүй. Учир нь дэндүү аюултай.
Хэжон түүний үгэнд орж тэр хавиархтай танилцсаар нар мандахын үед харих боллоо. Түүнийг нүдээ аниарай гэж хэлхэд тэр түүний хэлсэн үгээр нүдээ аньж харин буцаад нүдээ нээхэд тэр ойн наахан талд сэрлээ.....