𝚘𝚗𝚕𝚒𝚗𝚎 𝙱𝚘𝚢𝚜😈💦

- პატარავ მგონი დროა სათანადოდ დაგსაჯო ცუდი საქციელების გამო, ზედმეტად ბევრჯერ დავხუჭე თვალი შენს ისტერიკებზე, ამიტომ იყავი დამჯერი ბიჭი და არ შემეწინააღმდეგო, თორემ..._ ჩაღიმება_ იქამდე გაკვნესებ სანამ შენი პირით არ მთხოვ პატიებას, გაჩერებას, ტკივილის მოყენების შეწყვეტას..._ჩაღიმება

ჯონგუკი რამდენიმე წუთი სუნთქვასაც კი ვერ ბედავდა, თეჰიონის ბრძანებლური და ამავდროულად სასიამოვნო ტონის შემდეგ.
ვერ წარმოედგინა თუკი მისი ეს მხარე, რომელიც უბრალოდ მზერითაც კი ადამიანს მუხლებზე დააჩოქებდა, ასე ძალიან მოენატრებოდა.

ნამდვილად არ სურდა ჯონგუკს თეჰიონისთვის ხელი შეეშალა რათა თავისი დანაპირები შეესრულებინა, თუმცა ჯერ თავისი გეგმა ბოლომდე მიყვანილი არ ჰქონდა, ამიტომ
თავისი სურვილების საწინააღმდეგოდ წავიდა, მეორე სხეული უხეშად მოიშორა და უთხრა.

- თუკი საკუთარი სურვილების დაკმაყოფილება ასე ძალიან გსურს შეგიძლია ამისთვის ნებისმიერ გამვლელს სთხოვო, დარწმუნებული ვარ უარს არავინ გეტყვის_ უხეშად და ამავდროულად ირონიულად მიმართა  ჯონგუკმა, რომელიც ყველანაირად ცდილობდა მზერა სხვა რამისკენ მიემართა.

თეჰიონმა მის წინ მჯდომის სიტყვებზე მხოლოდ ჩაიღიმა, რადგან ხვდებოდა თუ როგორი მონდომებით ცდილობდა ჯონგუკი მასში არსებული მღელვარების დაფარვას, რის გამოც მზერას ვერ უსწორებდა.

რამდენიმე წუთის გასვლის შემდეგ, ჯონგუკმა გაიგო თუ როგორ გაიღო და დაიკეტა ავტომობილის უკანა კარი, მაგრამ მალევე განმეორდა იმავე მოქმედება, და ამჯერად თეჰიონი მის გვერდით იკავებდა ადგილს.
ნამდვილად არ ელოდა მსგავს მოქმედებას, თუმცა აშკარა იყო, რომ თანდათან ბრაზი უფრო და უფრო იტანდა, და საბოლოოდ როცა დაინახა თუ როგორ იკრავდა ღვედს მის გვერდით მჯდომი სხეული ვეღარ მოითმინა და უთხრა.

- მგონი არავის მოუცია შენთვის აქ დაჯდომის უფლება! და საერთოდ, რა ჯანდაბას აკეთებ ჩემს მანქანაში?! ან საერთოდ როგორ გააღე?_ ჯონგუკი ხმას უფრო და უფრო უმატებდა, რადგან უკვე გაუსაძლისი იყო მსგავსი საქციელების ატანა.
თეჰიონი კი სახიდან ირონიულ ღიმილს არ იშორებდა, რაც უფრო უმძაფრებდა ჯონგუკს სურვილს, რომ ის ადგილზევე დაეხრჩო.

- პატარავ ნუთუ ამდენი ერთად გატარებული დროის შემდეგ ჯერ კიდევ ვერ გამიცანი?_ ჩაღიმება_ მგონი გავიწყდება ის ფაქტი, რომ იქ სადაც შენ ხარ, ჩემს გამოჩენასაც უნდა ელოდე_ მშვიდი ხმით საუბრობდა თეჰიონი, თან კი გვერდით მჯდომი სხეულის სახეს თვალს არ აშორებდა. ხედავდა თუ როგორ იძაბებოდა მისი თითოეული სახის კუნთი.

- მაგრამ არა ჩემს ავტომობილში!
და თუკი ახლავე არ გადახვალ, დარწმუნებული იყავი, რომ ხვალ გისოსებს მიღმა გაიღვიძებ!_ კბილებს შორის გამოსცრა ჯონგუკმა, რომელსაც თეჰიონის მსგავსი ,,ნაგლური,, საქციელი ყელში ჰქონდა ამოსული.

- ახლა მემუქრები?_ ისევ მშვიდი და ირონიული ტონით მიმართა თეჰიონმა_ მაგრამ შენს ადგილზე თითოეულ წარმოთქმულ სიტყვაზე დავფიქრდებოდი, ნუთუ ასე ძალიან გინდა, რომ ხვალ დილით საწოლიდან წამოდგომის თავიც არ გქონდეს?_ რამდენიმე წამში სახის გამომეტყველება შეეცვალა, რის შემდეგაც უფრო სერიოზული ხმით განაგრძო საუბარი_ ჯერ კიდევ ბევრ კითხვაზე გაქვს პასუხი გასაცემი, ამიტომ მოდი ყველაფერს ნუ გავართულებთ. დაძარი ავტომობილი და ჩვენს სასტუმროში წავიდეთ.

- მოდი მოკლედ აგიხსნი, პირველი
შენთვის არაფრის თქმას არ ვაპირებ, მეორე მითუმეტეს არანაირ სასტუმროში წასვლას და მესამე ახლა კეთილი ინებე და გადაბრძანდი მანქანიდან_ მშვიდად თუმცა ამავდროულად ბრაზიანი ხმით საუბრობდა ჯონგუკი. რომელსაც ნამდვილად არ სურდა თეჰიონთან ერთად სადმე წასვლა. ( ყოველშემთხვევაში ახლა ნამდვილად არა)

თეჰიონი რამდენიმე წუთი მის სახეს აკვირდებოდა, თითქოს უნდოდა მისი თითოეული ემოციის შესწავლა. ყველაზე ნაკლებად სურდა ჯონგუკთან მიმართებაში ძალა გამოეყენებინა, ადრე ამას გონებაშიც კი არ გაივლიდა თუმცა ახლა ერთადერთი რაზეც ფიქრობდა
ჯონგუკის უკანა სავარძელზე გადასმა და გონების დაკარგვამდე გაჟიმვა იყო. ( რომელსაც ერთ დღეს აუცილებლად შეასრულებდა თუმცა ახლა, მისი მთავარი ამოცანა ჯონგუკის სახლში მიყვანა იყო)

- კარგი_ თქვა თეჰიონმა მშვიდი ხმით, რის შემდეგაც ჯონგუკმა მას გაკვირვებული მზერით შეხედა. ეტყობოდა ნამდვილად არ ელოდა მსგავს სიტყვებს.
მაგრამ გაკვირვებამ უფრო და უფრო მაშინ იმატა როცა თეჰიონმა ავტომობილის კარები გააღო და გადავიდა.

თუმცა რამდენიმე წამში, ჯონგუკის მხარეს კარები უეცრად გაიღო, შემდეგ კი თეჰიონმა ხელი მაჯაში უხეშად ჩაავლო და ავტომობილიდან გადაიყვანა.

- შენი აზრით რა ჯანდაბას აკეთებ კიმ თეჰიონ!?_ ხმამაღლა საუბრობდა ჯონგუკი, თან ცდილობდა ,,სხვისი,, ხელებისგან თავი დაეღწია. მაგრამ უშედეგოდ, რადგან თეჰიონი იმაზე ძლიერი აღმოჩნდა ვიდრე ელოდა.

- შანსი გქონდა, ჩემთვის დაგეჯერებინა როცა მშვიდად გელაპარაკებოდი, მაგრამ არა შენ ხომ ჯიუტი ძუკნა ხარ და მანამ სანამ უხეშად არ მოგებყრობი მანამდე არ დამშვიდდები!_  ჯონგუკის ყურთან დაიხარა დაკბილებში გამოსცრა თეჰიონმა, თან კი მის წინ მდგომ სხეულს მაგრად იჭერდა, რომელიც თავის დაღწევას ცდილობდა, რაც მაღალ სხეულს უფრო და უფრო აღაგრძნებდა რადგან ჯონგუკის უკანალი თეჰიონის უბეს ,,ზედმეტად მაგრად,, ედებოდა._ თუ არ გაჩერდები იცოდე ჩემს საქციელზე პასუხს არ ვაგებ!_ ჯონგუკის სახე მარჯვენა ხელით უხეშად მიაბრუნა თავისკენ, და ტუჩებიდან რამდენიმე სანტიმეტრის მოშორებით უხეში ტონით გამოსცრა_ განანებ, რომ ასე მექცევი.

ჯონგუკი რამდენიმე წუთი გაუნძრევლად იდგა, თითქოს ეშინოდა შეწინააღმდეგების.
თავისი თავი გამოიჭირა კიდეც, რომ გაიფიქრა თუ როგორი სექსუალური იყო თეჰიონი ამდროს, და პლუს უხეში ტონის გამოყენებით თითქოს მას აიძულებდა მთელი სხეულითა და სულით მას დამორჩილებოდა.

ზედმეტად უჭირდა მსგავს სიტუაციაში ჯონგუკს საკუთარი თავის კონტროლი. რადგან დიდი ხანია მას და თეჰიონს სექსი არ ჰქონიათ.
მსგავსი გარემო კი უფრო და უფრო აიძულებდა მას დანებებოდა.

- კარგი_ ხშირ სუნთქვასთან ერთად თითქმის ძლივს გასაგონად წარმოთქვა ჯონგუკმა_ არ აგო საკუთარ თავზე პასუხი! მიდი მანანე თითოეული ჩემი ცუდი საქციელი...

_______________________

ტადამმმ დაბრუნდა თქვენი გადაკარგული ავტორი😁😪

ძალიან მომენატრეთ ჩემო ციყვებო🫂♥️

იმედია ახალი თავი მოგეწონათ🫂
ნუუ უფრო ,,გაშლილ,, მომენტებს ვაპირებდი მაგრამ იმდენი ხანია არ დამიწერია ვერ ვენდე საკუთარ თავს🤌🏻😆