თავი 22
სკოლის შემდეგ თეჰიონს ვეძებ მაგრამ უშედეგოთ თითქოს და მიწამ ჩაიტანაო გაბრაზებული ვბრუნდები სახლში და ოთახში ვიკეტები ცოტა ხანში მესიჯი მომდის უცნობი ნომრიდან
-გამოიხედე
ფანჯარასთან მივდივარ და ფარდას ვწევ ნაცნობ სილუეტს ვხედავ მოშორებით, ფანჯარას ვაღებ.
-თეჰიონ?!
-ჰო!ჩანთა ჩაალაგე და ჩამო
-სად?
-ნახავ
-რეები ჩავალაგო?
-საღამური და გამოსაცვლელი
-კარგი
-ქურთუკიც!!
-კარგიი!!!
ჩანთას ვიღებ და ყველა საჭირო ნივთს ვათავსებ მასში, მეც ვიცვლი და ქვევით ჩავდივარ, თეჰიონს მანქანაში ვუჯდები.
თე:როგორ ხარ?
მე:...
-ემმ არ მელაპარაკები?
-დილით რო არც დამელოდე სად გაქანდი?
-საქმეები მქონდა!
-მოგეწერა მაინც!
-საქმეები მქონდაა!
-ბევრს ნუ ტლიკინებ წავედით სადაც მივდივართ!
-არის მისის კიმ!
-კიმ?!
-ცოლად მომყავხარ
-ვინ მოგყვება რო?
-ცუდად ხუმრობ!
-წინ იყურე რა!
2-3საათიანი მგზავრობის შემდეგ ჩემთვის უცნობ ადგილას აღმოვჩნდი
თეჰიონმა მანქნიდან გადმომიყვანა და თავლები ამიხვია.
-რა საჭიროა ეს ყველაფერი?
-სურპრიზი რო არ გააფუჭო იმისთვის.
-ოჰჰ ჩემი გულის მოგება გადაწყვიტე?
-უკვე მოგებული მაქ ამიტომაც არ ვნერვიულობ ამაზე.
-თავს ხომ არ იფასებთ ზედმეტად?
-არანაირად!
თვალები ამიხვია და სადღაც მიმათრევდა 10 წუთი ვიარეთ ალბათ.
-აუუ რით ვერ მივედით!
-ე გოგო ფრთხილად წყალში ჩავარდნა თუ არ გინდა!
-ჰა რა წყალი?!
-ფრთხილად გარშემო სულ წყალია
-მეღადვები?თეჰიონ მეშინია!!!
-აქ ვარ ნუ გეშინია!
-ამიყვანე!
-ღმერთო რა დავაშავე?!
თეჰინმა ხელში ამიყვანა და 2 წუთში უკან დამსვა
-ვსიო მოვედით
კარის ხმა იყო თეჰიონმა შიგნით შემიყვანა და კარი დახურა მალევე მომხსნა სახვევი და ჩემს გაუცებას საზღვარი არ ქონდა
-რა სილამაზეა!!
-შენ ფანჯრიდან ნახე რა სილამაზე მოჩანს
ფანჯარასთან მივირბინე და გარშემო სულ წყალი იყო
მე:ეს სახლი ხომ არ ჩაიძირება?
თე:არა
-ლიცენზია გაქ?
-რა ლიცენზია?
-რო უსაფრთხოდ ვართ და დილით წყალში არ გავიღვიძებთ?
-ვაიმე რა პანიკიორი ხარ წამო ვივახშმოთ!
-ოჰ გრანდიოზული ვახშამი?
-კინატონო!
მისაღებში გავედით და მაგიდასთან დავსხედით მალევე ვჭამეთ
-იცი მუსიკა მაქვს დაწერილი
-სერიოზულად?!
-კი თან შენ გეძღვნება
-ოჰოო არ ვიცოდი თუ მღერი და თან უკრავ გიტარაზე
-ბევრი რამე არ იცი შენ.
თეჰიონმა სიმღერა შეასრულა და მეც ცრემლები გადმოვყარე მერე წამოვდექი და ტუჩებში ვაკოცე მან ეს კოცნა უფრო მეტში გადაზარდა და საძინებელში გამიყვანა, ლოგინზე ნაზად დამაწვინა და მოვლენების განვითარებას იწყებდა მაგრამ ვერ მივართვი ამას რა გონია ლოგინში ესე მალე ჩავუგორდები?!
-არ მინდა გაწყენინო მარა მაგაზე არც იფიქრო!
-მადლობა მწარე სიმართლისთვის!
-ქორწილამდე არაფერი არ იქნება!
-შენ არათქვი არ მოგყვებიო?
-ჯერ არ მოგყვები მერე რა იქნება არ ვიცი.
-ოჰ რა მომენტებს აფუჭეებ!
-წავედი მე გამოვიცვლი და მოვალ მანამდე რამე ფილმი შეარჩიე
-კარგი არ გინდა შხაპი ერთ...
-არა!
შხაპის მიღების შემდეგ თეჰიონს დავუბრუნდი რომელსაც უკვე ნახევრად ეძინა.
თე:ჩახუტების უფლება მაინც მაქ?
-კი
-მადლობა!
-ჩემო ბუზღუნა დაიძინე!
-ასე არ წარმომედგინა ეს ღამე.
-აბა როგორ წარმოგედგინა?
-დაიკიდე ესეც მაწყობს!
-ოჰჰ "ც" ნაკლებად!
-და ფილმი არ ვუყუროთ
-არაა მეძინება! უი ისე ძვირი დაჯდა აქაურობის დაქირავება?
-არა მამაჩემის აგარაკია
-მინდა გითხრა რო მამაშენი დიდად არ მომეწონა ნეგატიური აურა მოდიოდა...არ გეწყინოს
-ვიცი კი ეგეთია, მაგრამ ზოგჯერ კარგიცაა
-ზოგჯერ არ უნდა იყოს კარგი
-ვიცი სულ უნდა იყოს, მაგრამ ვერ ან არ არის
უი მამათქვენი სადაა? მხოლოდ დედა რომ გამაცანი
-მამაჩემი აღარაა
-ბოდიში რომ
ვკითხულობ მაგრა რა დაემართა?
-საჭესთან მე დამსვევს ორი წლის წინ და ბუმ ავარია მომივიდა.
-სანა მაპატიე არ ვიცოდი...
-ვიცი რო არ იცოდი...ოჰო ასე მარტივად მგონი პირველად ვთქვი ეს წინადადება!
-ეგ კარგია თუ ცუდი?
-კარგი იმიტორო შენთან პანიკის საშიშროება არ მაქვს, ანუ უსაფრთხოდ ვარ და ჩემი კომფორტის ზონა გახდი.
თეჰიონი წამოდგა რაღაც დროის მანძილზე უბრალოდ თვალებში მიყურებდა და
მერე მითხრა
-მადლობა, მართლა მადლობა რო ასე გიყვარვარ
-რა სულელი ხარ თეჰიონ.