43 страница2 мая 2026, 01:43

დასასრული💜😔

"დედა,სანა ვარ ბოდიში რომ ესე მივდივართ და არაფერს არ გეუბნებით ნორმალურად, მაგრამ ეს ჩემს მეგობარს სჭირდება. ცხოვრებაში საყავრელი ადამიანი ვიპოვე, რომელიც მამას ძალინ გავს და ალბათ ამიტომაც შემიყვარდა, იუნგიმაც როგორც იქნა ბემი დაივიწყა და სხვას აჩუქა თავისი გული და ის სხვა შეიყვარა, ჯიმინი და ბემი შერიგდნენ და ბედნიერები არიან, ერთი თხოვნა მაქვს...არ გვეძებო უბრალოდ განაგრძე ცხოვრება არ ვიცი სად მივდივარ და იქ როგორ ვიქნებით მარა დაგიკავშირდები აუცილებლად! ნახვამდის სიყვარულით ჯიმინი და სანა❤️"
კალამს ვაგდებ,სახლიდან გამოვდივარ, კარს ვკეტავ,გასაღებს ვინახავ და ისევ მანქანაში ვჯდები
-წავედით!
და აი უკვე აეროპორტთან ვდგავართ
თვითმფრინავისაკენ მივდივართ როცა უკნიდან ნაცნობი და ამაზრზენი ხმა მესმის
-თეჰიონააა!!
ვტრიალდები და ეს რა როზეაა?! ამას აქ რა უნდა?! ან თეჰიონს საიდან იცნობს?!
თეჰიონი:ჯანდაბა ჩქარაა იარეთ
-მაიცა მაიცა!(მე და ბემი)
მე და ბემი მისკენ წავედით და ბიჭებიც აგვედევნენ
როზე:თქვენ ორნი?!
მე:შენ აქ რა გინდა?
-მე ჩემს მომავალ საქმროსთან მოვედი პარიზში მივფრინავთ!
-შენ რა ჩემს შეყავრებულზე ამბობ ამას?
-შენს შეყავრებულზე?!
-ბემი ჩანთა დამიჭირე!!!!
როზე:თეჰიონ ამიხსნი რა ხდება? და საიდან იცნობ ამ ალქაჯებს?!
-კი რათქმაუნდა, სინმადვილეში სანა მიყვარს და მასთან ერთად მივდივარ შენ კი უბრალოდ გამოგიყენე!
-რაააა??? კი მაგრამ კონტრაქტი?!
-არანაირი ფული არ მჭირდება თუ სანა არ მეყოლება !
თეჰიონი ხელმს მკიდებს და რეგისტრაციისკენ მიმათრევს.
მე:მაიცა ერთი წუთი...როზეეეე!!
-რაააა?!
-ხუინაააა!
ბემი:ხო ისევ მიგასვით რძალ მულმა! ჩაკა მულო!!!
მე და ბემის სიცილი წაგვსკდა და მთელი აეროპორტი ჩვენს არაამქვეყნიურ ჭიხვინს უსმენდა, როზე კიდე იდგა და იყურებოდა  ბოლო დონის დებილივით.
და უკვე თვითმფრინავში ვზივართ თვალები მელულება
მე:საბოლოოდ რა მოხდა?
თე:მამაჩემის კომპანიაზე უარი ვთქვი და შენ გამჯობინე...
-ამხელა კომპანიაზე ამხელა ძალაუფლებაზე უარი თქვი ჩემს გამო??
-კი...
-და რატომ?
-ეს ყოველივე შენს გარეშე არ მჭირდება შენ ხარ ყველაზე დიდი სიმდიდრე❤️🌸
თეჰიონის მკერდს მივეკარი და თვალები დავხუჭე საკუთარ ფიქრებს გავყევი.
"საბოლოოდ ვიპოვე ის რასაც ვეძებდი, ეს იყო ადამიანი რომელსაც ვეყვარებოდი მიუხედავად ყველა ნაკლისა, ადამიანს რომელსაც ვეყავრებოდი არა გარეგნულად არამედ სულიერად და ეს ადამიანი თეჰიონია, იგი ძალიან გავს მამაჩემს ხასიათით, ღიმილით, თვალიებით, რავი ალბათ მამაჩემის რეინკარნაციაა რეებს ვბოდავ! გავარკვიე რომ ამერიკაში მივდივარ ნუთუ თეჰიონის დედას ვნახავ და შევძლებ მას მადლობა გადავუხადო იმისთვის რომ ესეთი ბიჭი ყავს, ჩემს ძველ მეგობრებსაც ვნახავ და რაც მთავარია ძველ სახლს, სახლი რომელიც რელიქვიად იქცა, აქაა ჩემი ძველი ოთახი მამას უმეტესი ნივთები აქ დავტოვეთ, ეს სახლი არ გავყიდეთ უფრო სწორად არ გავაყიდინე ბოლომდე ვიცავდი, და მაინც რა მოხდებოდა თუ ავარია არ მოხდებოდა? გავემგზავრებოდით თუ არა სეულში ამდენი ხნით და შევხვდებოდი თუ არა თეჰიონს, ნენსის? ადამიანებს რომლებმაც ცხოვრება გამილამაზეს, იყო თუ არა იმ დღეს ჩემი საჭესთან დაჯდობა შეცდომაა....ეჭვი მეპარება რომ კი...შემთხვევით არაფერი არ ხდება.."

ტადაააა the end 💜თავდაპირველად დასასრული ცუდი უნდა ყოფილიყო მაგრამ ბედნიერება ვამჯობინე არ ვიცი მგონი სულელური დასასრული აქვს  მაგრამ მე მომწონს(სინამდვილეში არც ისე) მოკლედ მადლობა, რომ კითხულობდით და ახალი ფიკი მალევე დაიწყება რამოდენიმე იდეა მაქვს ამიტომ ელოდეთ💜💜love you guys💜

43 страница2 мая 2026, 01:43

Комментарии

0 / 5000 символов

Форматирование: **жирный**, *курсив*, `код`, списки (- / 1.), ссылки [текст](https://…) и обычные https://… в тексте.

Пока нет комментариев. Будьте первым!