Κεφάλαιο 41
Το άλλο πρωί ένα τρίχρονο κοριτσάκι, με μαύρα σγουρά μαλλιά, η μικρότερη αδερφή του, μπήκε στο δωμάτιο φωνάζοντας και χοροπηδόντας στα κρεβάτια. Μουρμουρίσαμε και οι δύο νυσταγμένοι και μετά από κάνα δεκάλεπτο που φώναζε και χοροπηδούσε με τον ίδιο ρυθμό σηκώθηκα λίγο και τη κοίταξα.
- ωωω! Polly πως μεγάλωσες έτσι εσύ; Έλα να σε δω!
Της είπα και πήδησε πάνω στο στρώμα και κάθισε δίπλα μου.
- Polly τον θυμάσαι τον Αλεξ; Έμενε στη γειτονιά παλιά. Θυμάσαι που τον έφερνα συνέχεια εδώ;
Κούνησε το κεφάλι της αρνητηκά.
- όχι; Δε θυμάσαι που σου έφερε εκείνο το αρκουδάκι; Αφού το αγαπάς πολύ
- ναι!! Σε ευχαριστώ πολύ! Μου αρέσει πάρα πολύ!!
- χαχα! Το ξέρω. Μου τα λέει ο αδερφός σου
- ναι Polly δε πας προς τα μέσα να μας αφήσεις να ντυθούμε κιόλας;
- γιατί;
- τι γιατί ρε Polly; Πως θα αλλάξει το παιδί;
- γιατί ντρέπεσαι;
Με ρώτησε και γέλασα.
- όχι απλά…
- είσαι μικρή εσύ για αυτά! Άντε τράβα μέσααα!
Της είπε ο Ray και μετά από ένα άγριο βλέμμα που του έριξε και έναν αναστεναγμό βγήκε από το δωμάτιο.
- τι μικρή είναι ακόμα ρε μαλάκα; Με το μποξεράκι θα με έβλεπε
- ναι! Και να την έχω να σκέφτεται το μποξεράκι σου μετά
- χαχα! Σιγά ρε μαλάκα
- μη γελάς γιατί τα ίδια έγιναν και με τον Άρη την άλλη φορά. Που τον έφερα να μείνει εδώ και μόλις τον είδε η μικρή έκανε αμάν πότε θα τον ξαναδεί. Και άρχισε. “Πότε ο Άρης θα έρθει σπίτι να ξανά κοιμηθεί έτσι;”... έλεος.
- χαχα! Λογικό μου φαίνεται. Όχι για τον Άρη. Αλλά άμα έβλεπε εμένα δε θα με ξεπερνούσε εύκολα μετά.
- ναι καλά εσύ πρόσεχε ψωνάρα.
- την αλήθεια λέω. Ξέρεις πόσες γκόμενες ψοφάνε για εμένα;
- ναι ουουου…
- τι “ου” μωρέ μαλάκα! Πρόσφατα μάλιστα είχα μία… μπόμπα στο κρεβάτι. Ξανθιά, ψιλή, σέξυ… άστα να πάνε.
- ναι ε; Για λέγε για λέγε
- μαλάκα μου τη γνώρισα σε ένα μπαρ, φορούσε μια κοντή φούστα, έξω η κοιλιά. φαινόταν το στήθος της, η μπλούζα ήταν ανοιχτή εκεί…
- ναι και; Τι έγινε τελικά;
- δύο φορές στο μπάνιο και τρεις στο σπίτι. Μόνο αυτό σου λέω.
- τι, τη πήρες και στο σπίτι;
- εννοείται ρε μαλάκα! Εκεί θα την άφηνα; Μόνη της, όμορφη κοπέλα, γιατί μικρή δε τη λες τόσο. Αλλά νέα ναί
- όπα κάτσε! Πόσο ήταν;
- δε ξέρω. Πάντως το άλλο πρωί μου είπε ότι δούλευε από τα 22 της σε μία εταιρία με ρούχα ως κάτι σα συντονιστής.
- από τα 22;;; με τι γυναίκα πήγες ρε μαλάκα; Αυτή σε περνάει πάνω από τέσσερα χρόνια.
- ναι αλλά εκείνη δε το ξέρει. Και μάλιστα παραδέχτηκε και ότι ήμουν καλός για ένα χρόνο μικρότερος.
- ένα χρόνο; Τόσο της είπες;
- ναι. Ε τι να της πω; Είμαι 18; Θα φύγει τρέχοντας. Αλλά ήταν μικρή! Είδες που σου λέω; Να την άφηνα μόνη και αβοήθητη; Γι αυτό τη πήρα σπίτι. Θα πάθαινε τίποτα και θα είχα τύψεις μετά
- χαχα! Είσαι μαλάκας. Και όλο αυτό τώρα έγινε όσο τα είχες με την άλλη, την αδερφή του κολλητού σου;
- ιιι! Όχι βέβαια! Ούτε για αστείο μη το λες αυτό. Με μια πουτάνα τα είχα από το σχολείο. Χαλί γινόταν για να τον φάει. Μαλακισμένη τελείως.
- ναι αλλά εσύ το έριχνες και στις γκόμενες
- ναι όχι που θα καθόμουν να την ακούω όλη μέρα.
- λοιπόν. Άντε σήκω sexy boy! Έχουμε γήπεδο σήμερα θυμάσαι;
- ε εννοείται ότι θυμάμαι!
- ωραία ξεκίνα να ετοιμάζεσαι άντε! Ε! Και που ‘σαι; Καλύτερα να μη σε δει ο Άρης εδώ. Γι αυτό και θα πω στους άλλους να σε κρύψουν κάπως εκείνο.
- ωραία. Γιατί δεν έχω καμία όρεξη να τον δω μπροστά μου.
- ναι… φαίνεται.
Είπε και με άφησε μόνο μου.
Danae’s pov
Ο Άλεξ έχει χαθεί εντελώς πλέον. Δε ξέρω που έχει πάει, δε ξέρω τι παίζει μαζί του, αν είναι καλά… έχω αρχίσει να αμφιβάλω και ότι με θυμάται σιγά σιγά. Ο Νίκος είναι και αυτός απόμακρος. Δε μιλούσε καθόλου, μέχρι που δε πήγαινε άλλο. Καθόταν στο δωμάτιό του, είχε πάρει το playstation πάνω και έπαιζε όλη τη μέρα.
Πήγα πάνω και χτύπησε τη πόρτα του δωματίου του. Δεν απάντησε. Δε περίμενα καν απάντηση. Άνοιξα τη πόρτα και μπήκα μέσα. Με κοίταξε με την άκρη του ματιού. Κάθισε στο κρεβάτι δίπλα του, ενώ εκείνος συνέχισε να παίζει. Πέρασαν λίγα εφιαλτικά δευτερόλεπτα απόλυτης ησυχίας μέχρι που αποφάσισα να μιλήσω, γιατί απ’ ότι φαίνεται εκείνος δεν είχε σκοπό να το κάνει.
- τι θα γίνει τώρα, έτσι θα τη βγάλουμε για το υπόλοιπο της ζωής μας;
- τι θες;
- να μιλήσουμε;
- και τι θες να πούμε;
- δε ξέρω ρε Νίκο, οτιδήποτε! Είναι ωραίο δηλαδή αυτό; Δε μιλάμε καθόλου.
- δε με νοίαζει
- ωραία λοιπόν. Αφού το θέλεις έτσι, ας μη μιλήσουμε. Ας είμαστε δύο άγνωστοι πλέον επειδή εσύ δε θέλεις να τα πάω καλά με το κολλητό σου.
- το ΠΡΩΗΝ!
- τι να σου πω ρε Νίκο.
Τον κοίταξα με αγανάκτηση κουνόντας ελαφρώς το κεφάλι μου και σηκώθηκα. Πήγα προς τη πόρτα όταν σκόνταψα στο πλέον κατεβασμένο μονόζηγο του, που ήταν στο πάτωμα και γύρισα το πόδι μου. Έβγαλα ένα μορφασμό πόνου και ο Νίκος με κοίταξε. Σε δευτερόλεπτα πάτησε pause στο παιχνίδι και έτρεξε να δει τι έπαθα. Με σήκωσε από το πάτωμα όπου κάθισα γιατί αισθανόμουν το πόδι μου να πονάει φοβερά και με βοήθησε να σηκωθώ. Με κοίταξε σα να με ρωτούσε αν είμαι καλά..
- ενδιαφέρεσαι ακόμα;
- φυσικά και ενδιαφέρομαι! Είσαι η αδερφή μου! Πάντα θα σε νοιάζομαι!
Είπε και αγκαλιαστήκαμε. Μείναμε έτσι για λίγη ώρα μέχρι που με άφησε.
- είσαι εντάξει τώρα; Πονάς;
- όχι καλά είμαι. Απλά με πονάει λίγο το πόδι μου από το στραμπούλιγμα.
Έβγαλε μια εκπνοή ανακούφισης.
- με ανησύχησες ηλίθια! Έλα κάτσε στο κρεβάτι μου να σου περάσει
- δηλαδή δε μου κρατάς κακία;
Πήρε μια βαθιά ανάσα και με κοίταξε.
- ας πούμε πως όχι.
- ας πούμε; Δηλαδή ναι;
- όχι. Δε σου κρατάω κακία.
Του χαμογέλασα και τον έκανα μια γρήγορη αγκαλιά. Την υπόλοιπη μέρα τη περάσαμε μαζί. Πήγαμε στην αποθήκη/ γκαράζ, παίξαμε στο playstation και το βράδυ καθίσαμε να δούμε ταινία.
Alex’s pov
Με του άλλους περνάμε πολύ ωραία. Και όταν το λέω αυτό εννοώ ότι νοιώθω σα να βρίσκομαι ξανά σε εκείνη την εποχή που μέναμε όλοι κοντά και κάναμε παρέα. Μέχρι που με πήρε τηλέφωνο η Ζωη, γεγονός που δε περίμενα. Καθόμασταν με το Ray εκίνο το βράδυ που με πήρε τηλέφωνο. Ο Ray με κοίταξε όλο νόημα.
- ηηηη πως τη λένε, η αδερφή του Νίκου;
- η Δανάη; Όχι. Άλλη είναι
- θραύση έχεις κάνει αγορίνα μου εσύ!
- σκάσε μαλάκα γιατί τώρα… είναι σοβαρά τα πράγματα.
- γιατί ρε μαλάκα;
Είπε και το σήκωσα.
- έλα ρε συ Αλεξ που έχεις χαθεί!
- εεε τώρα… τι να σου πω. Τι θες;
- πρέπει να σου μιλήσω για κάτι σοβαρό.
- σοβαρό; Το σοβαρό;
- ε δε μπορώ να σου πω από το τηλέφωνο! Θα έρθεις από το σπίτι;
- τι, τώρα;
- ναι
- μα είναι έντεκα το βράδυ!
- γιατί ρε συ Αλεξ τόσο τρομερό είναι; Πρώτη φορά θα έρθεις τέτοια ώρα;
- καλά τι να σου πω. Έρχομαι. περίμενε. Σε κάνα σαραντάλεπτο θα είμαι εκεί.
- οκ
Της το έκλεισα πρώτος πριν πει οτιδήποτε άλλο.
- η Ζωη
- ποια είναι αυτή;
- η πουτάνα που τα είχα πριν τη Δανάη.
- και;
- θέλει να μου πει κάτι σοβαρό λέει. Πάω να δω τι σκατά θέλει να μου πει πάλι, μην είναι τίποτα για το Νίκο, η, ακόμα χειρότερα, για τη Δανάη και δεν έχω ιδέα για τίποτα.
- καλά. Τα λέμε το βράδυ. Αν επιστρέψεις νωρίς.
- νωρίς θα γυρίσω μαλάκα. Άντε τα λέμε.
- ναι…
Πήρα το κράνος μου και έφυγα. Σε πάνω από μισή ώρα ήμουν στο σπίτι της. Τα φώτα ήταν κλειστά, πράγμα αρκετά περίεργο. Μάλλον οι γονείς της θα έλειπαν πάλι. Χτύπησα τη πόρτα και μετά από λίγο άνοιξε και έμεινα με το θέμα.
***********************
Οπα να τα! Τι θέλει να πει η Ζωη στον Αλεξ άραγε... σας άναψα φωτιές λίγο? Συγγνώμη παιδιά αλλά δεν άντεξα😂 για να δούμε τι ήταν τόσο τρομερό που άφησε τον Αλεξ άφωνο... εντάξει σκάω γιατί πολύ σας ανησύχησα😂😘