Κεφάλαιο 8
Chloe's pov
Χθες τη νύχτα τη πέρασα με τον Άλεξ. Με πήγε σπίτι του. Εκεί έμεινα κιόλας. Το άλλο πρωί, ή μάλλον μεσημέρι που πήγαμε στα παιδιά ο Άλεξ με ρώτησε πως μου φάνηκε χθες. Του απάντησα ένα είσαι καλός και η απογοήτευση στο βλέμμα της Δανάης δεν άργησε να φανεί. Πήγε πάνω και καλά να βάλει ρούχα που ήταν με τις πιτζάμες. Δύο λεπτά αργότερα την ακολούθησα κι εγώ. Μα τι την έπιασε επιτέλους;
Dana's pov
Πήγα στο δωμάτιο μου και ξέσπασα σε κλάματα. "Αυτό ήταν ότι δεν είσαι εύκολη γκόμενα; Αλλά εγώ είμαι η ηλίθια που σε πίστεψα. Ήσουν και φίλη μου." Η πόρτα άνοιξε και έκανα ότι ψάχνω τη ντουλάπα μου. Ήταν η Χλόη.
- τι σε έπιασε τώρα;
- τίποτα.
- Δανάη δεν είμαι ηλίθια. Γιατί δε μου είπες από την αρχή ότι τον γουστάρεις
- Τι;; Πας καλά; Δε τον γουστάρω.
- ωραία. Κοίτα με στα μάτια και πες το.
- σου είπα δε τον γουστάρω!
Είπα ανεβάζοντας το τόνο της φωνής μου και με έπιασε από τον ώμο και με γύρισε προς τα εκείνη. Τώρα ήξερε ότι έκλαιγα. Τέλεια.
- γιατί δε μου είπε ότι τον γουστάρεις;
- ΔΕ ΤΟΝ ΓΟΥΣΤΆΡΩ! ΑΥΤΌΣ ΕΊΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΑΛΑΚΑΣ. ΠΑΕΙ ΜΕ ΟΠΟΙΑ ΒΡΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΓΑΜΑΕΙ.
Φώναξα απότομα.
- αν μου έλεγες ότι τον γουστάρεις δε θα πήγαινα ποτέ μαζί του.
Την αγκάλιασα ενώ τα δάκρυά μου πλέον έτρεχαν ποτάμι. Άνοιξε η πόρτα και εμφανίστηκε ο Άλεξ.
- εξαφανίστηκες ΤΏΡΑ ΌΜΩΣ!
- ω ρε νεύρα. Δεν ήρθα για εσένα. Για τη Χλόη ήρθα.
- ναι αλλά είσαι στο δωμάτιο μου. Τελείωνε.
- Χλόη μετά... έλα να σου πω μια.
Είπε με ένα ηλίθιο. Πόσο τον μισώ! Βγήκε και μας έκλεισε τη πόρτα.
- πάω να του το πω.
- τι! Όχι μη τολμήσεις.
- πρέπει να γίνει δε νομίσεις;
- σε ικετεύω μη πεις τίποτα...
- καλά...
Φυσικά και δε το γουστάρω και φυσικά και δε θα μιλούσα. Δε θα μας πει η Χλόη πως νιώθουμε. Μα τι λέω πάω καλά; Η Χλόη είναι κολλητή μου. Πρέπει να συνέλθω. Ο Άλεξ φταίει για όλα ΤΕΛΟΣ!
Chloe's pov
Κατέβηκα να μιλήσω στον Άλεξ. με πήγε στη κουζίνα ώστε να μη μας ακούει ο Νίκος, ο οποίος αργοτερ ανέβηκε στο δωμάτιό του.
- σου είπε η Δανάη για εμένα έτσι;
- ε... κάτι μου είπε...
- ξέρεις... δεν... κοίτα. Δεν είμαι ο χαρακτήρας που φαίνομαι...
- είσαι player. Έχω δίκιο;
- αυτό σου είπε ε;
- δε μου το είπε. Εγώ το λέω.
- εντάξει. Θα σου πω την αλήθεια μιας που εσύ δεν είσαι σα τη Δανάη. Τα έχω με μία σπαστική πουτάνα. Δεν είναι σχέση αυτή αλλά λέμε.
- και γιατί δεν... την έχεις μόνο να τη γαμάς.
Γέλασε.
- με τίποτα. Πως το κατάλαβες;
- το φαντάστηκα. Τη Δανάη με τη βλέπεις έτσι. Σα κι εμένα είναι και εκείνη, απλά δε το δείχνει.
- χαχαχα! Η Δανάη; Είσαι σίγουρη ότι μιλάμε για την ίδια;
- ναι για την ίδια μιλάμε. Δεν είναι όπως φαίνεται. Ούτε να σε χτυπήσει ήθελε.
- χαχαχαχαχα! Καλά αυτό και αν είναι αστείο! Έχεις κι άλλα τέτοια;
- δεν είναι αυτό που δείχνει.
- καλά με δουλεύεις; Της είπα χθες να με χτυπήσει και μου έδωσε μια μπουνιά που ποιος ξέρει πότε θα φύγει η μελανιά τώρα.
Χαμογέλασα.
- κάτι θα της έκανες για να σου δώσει τόσο δυνατή. Εγώ τουλάχιστον της είπα να προσέχει.
- δεν της... εσύ της τα έμαθες όλα αυτά;
Απάντησα καταφατικά.
- με έχει σακατέψει. Δε ξέρω τι έχει πάθει όλο μπουνιές μου δίνει. Σάκο του μποξ με βρήκε.
- κοίτα. Επειδή δε μπορώ να μιλήσω εγώ αντί για εκείνη καλύτερα να της μιλήσεις εσύ.
- τι εννοείς;
- γιατί τη μισεις;
- δε τη μισώ. Δε της έχω πει ποτέ ότι τη μισώ.
- εκείνη έτσι πίστευε. Μπορεί και ακόμα. Γιατί δε της μιλάς;
- γιατί δε με αφήνει.
- λοιπόν; Πήγαινε τώρα.
- τώρα;
- ναι. Θα σε αφήσει.
Ανασήκωσε τους ώμους και ανέβηκε.
Danae's pov
Χτύπησε η πόρτα. Όταν άνοιξε είδα τον χειρότερο.
- να μπω η θα με βρίσεις;
- τώρα μπήκες. Τι ρωτάς... η Χλόη σε έστειλε;
- ε; Ο- όχι μόνος μου ήρθα.
- α οκ. Λέγε. Τι θέλει να μου πεις να τελειώνουμε.
- σου είπα δε με έστειλε εκείνη. Τώρα τι θες;
- ναι. Και δε με βλέπεις; Τα έχω πιστέψει όλα.
- γιατί μου πας κόντρα; Έτσι ήσουν πάντα;
- όχι. Μόνο μαζί σου είμαι έτσι. Και ξέρεις γιατί; Γιατί από τότε που μπήκες στη ζωή μου εσύ κάνεις κουμάντο. Σε έχω βαρεθεί.
- πότε κάνω κουμάντο ρε εγώ; Που τα έφτιαξες με το Πάνο εγώ σου είπα να τα φτιάξεις;
- που κολλάει τώρα ο Πάνος; Με το Πάνο τα έφτιαξα επειδή τον αγαπάω.
- ωχ μην αρχίζεις πάλι για αγάπες και μαλακίες γιατί θα ξεράσω. Να φύγω άμα είναι.
- ε φύγε. Η πόρτα είναι ανοιχτή πίσω σου.
Του φώναξα και έφυγε.
Chloe's pov
- τι έγινε; Τι σου είπε;
Τον ρώτησα μόλις κατέβηκε.
- τίποτα.
- πως τίποτα;
- τίποτα. Δε με άφησε να της μιλήσω.
Πήγα στο δωμάτιό της
- γιατί δεν άφησες τον Άλεξ να σου μιλήσει;;
- έτσι. Δε θέλω να μου μιλήσει. Μην αρχίσεις πάλι. Δε μπορώ.
- καλάαα...
Danae's pov
Οι μέρες πέρασαν πριν το καταλάβω και έφτασε η μέρα να φύγει. Όλοι στεναχωριθήκαμε που έφυγε. Και πιο πολύ απ' όλους εγώ. Αφού έφυγε όλα ήταν όπως πριν. Ο Άλεξ, δυστυχώς, έμεινε σπίτι μας εκείνο το βράδυ ακι έτσι πήγαμε πάλι όλοι μαζί σχολείο.
Τελευταία ώρα μου ήρθε μήνυμα από έναν άγνωστο νούμερο (ναι είμαι από αυτούς τους τύπους που εχουν κινητο στο μάθημα.) "Μόλις χτυπήσει πίσω από το σχολείο." Δεν απάντησα. Μετά το σχόλασμα πήγα πίσω από το σχολείο.
*******************************
Τι γινεται! Νομίζω πως καιρος ήταν ν αανεβάσω επιτέλους. Αρκετά καθιστέρησα, νομίζω... δεν έχω ιδέα από πότε έχω να ανεβάσω... τέλος πάντων! Ειχε αρκετό ενδιαφέρον. Η τουλάχιστον ετσι νομίζω. Ελπίζω να σας άρεσε!😘