01.Эцэг, эхийн өрсөлдөөн
2035 он
Би: ЖОН ХАНСУН! ЯГ ОДОО ХҮРЭЭД ИР!
Хансун: Яасан, ээжээ?
Би: ЧИ МУУ!
Хансун: АА, ЭЭЖЭЭ БИТГИЙ! БИ ҮХЭХЭД ХЭТЭРХИЙ ЦАРАЙЛАГ БАЙНА!
Би: Тээр, Хусогаа би чамд хэлээгүй юу. Намайг илүү их дуурайсаан гэж.
Хусог: Үхэхэд хэтэрхий царайлаг байна гэхийг бодвол надад маргах зүйл алга даа.
Би: Миний охин одоо яв, яв.
Хансун: Өдөр болгон надаар сонин, сонин тоглож байх юм аа. Хачин хөгшин хүмүүс.
Би: Хүүе, би дөчин тавхантай шүү арван тавтай бацаанаа!
Хусог: Би наргиж, цэнгэдэг хорин долоохон насан дээрээ явж байна. Ээжээс чинь хорин насаар дүү!
Хансун, би: Тийм байх нь ээ..
Хансун: Тэгэхээр аав намайг арван настай байхдаа үйлдвэрлэжээ?
Би: Үйлдвэрлэх ээ?
Хусог: Тэгвэл би үйлдвэрийн ажилтан, Хэжин үйлдвэр, харин Хансун бүтээгдэхүүн байх нь.
Би: Wow
Хансун, би: Гайхалтай.
Бүгд:*алга таших*
Хансун: Гурвуулаа яг мэдрэл муутай байх тэ?
Хусог: Би ээжтэй чинь суухаас өмнө ийм ч хүн байгаагүй юм даа.
Би: Паа, тэгээд яасан? Надтай суугаад дордчихсон уу? Гэгээн Мариа байхад чинь аваад чөтгөр болгочихсон уу?
Хусог: Чи л уйлж, унжаагүй байсан бол би гэгээн Мариа хэвээрээ байх байсан юм.
Би: Чи ч гэсэн уйлаа биз дээ?
Хусог: Харин тийм ээ.
Хансун: Гэгээн Мариа ууг нь эмэгтэй...заза. Би ч явъя даа.
Би: Харин тиймээ гэчихжээ!
Хусог: Хансун хааччихсан юм?
Би: Залхаад явчхаа биз.
Хусог: Ээжийгээ дуурайсан царай муутай хүүхэд.
Би: За харин ч намайг дуурайсан болохоороо зээрийн янзага шиг шүү!
Хусог: Хүн зээрийн янзага шиг царайтай байхаар ямар олиг байх вэ дээ? Харин намайг дуурайсан давхраатай.
Би: Надад ч давхраа байгаа! Минийхийг дурайсан тулдаа хөөрхөн бүлтгэр бөөрөнхий нүдтэй шүү!
Хусог: Зүрхэн хэлбэртэй уруултай!
Би: Миний царай нэмэрлэсний ачаар арай зузаан шүү!
Хусог: Өндөр хамартай!
Би: Би ч тийм шулуун хамартай биш!
Хусог: Өтгөн хөмсөгтэй!
Би: Минийхийг дурайгаад тас хар!
Хусог: ӨНДӨР!
Би: БИ Ч ӨНДӨР! ХАНСУН ХАРАА МУУТАЙ!
Хусог: Наадах чинь тийм гайхуулмаар зүйл юм уу?
Би: Мэдэхгүй ээ, үргэлжлүүлье.
Хусог: УРТ ХУРУУТАЙ!
Би: За, гоё юм аа.
Хусог: Хацрын хонхорхой яг адилхан!
Би: Хүүш, наадах чинь харин надад ёстой байгаа шүү!
Хусог: Өө, тийм бил үү? Тэгэхээр...ммм...Шулуун намирсан үстэй! Чинийх шиг өтгөн арзгар биш!
Би:
Хансун: ХААШ! ЭЭЖ БОЛЬ, ААВЫГ АЛЛАА!
Би: Би ууг нь аавыг чинь үнсэх гэж байсан юм аа.
Хусог: Аавыгаа авраарай! Би Жон Хэжин гэх хүний дарамт доор амьдарч байна!
Хансун: Ээж, би таныг торголоо.
Би: Яаж?
Хансун: Долоон хоног сүү уух эрхийг чинь хасаж байна.
Би: Whaaaaaa---?
Хусог:
Хансун: Аав, ээж би орой та нартай нэг хүн танилцуулна шүү.
Би: Хэнийг вэ?
Хансун: Орой мэд.
Хусог: Зөөз.
4 цагийн дараа
Хансун: Аав, ээж танилц. Миний танилцуулах гэж байгаа хүн.
Би: Айн? Бараг өөрөөсөө сайн мэддэг хүн байна шд. Хүн гэж дээ хүүхэд.
Хусог: Юнгигийн бага хүү юу? Бараг бид хоёр, хоёр дахь эцэг эх нь шд.
Хансун: Танилц! Миний нуган үрийн эцэг Мин Юнсон!
Би, Хусог: АЙН?
Хансун: Хэвлийд минь бүрэлдэн, бойжиж байгаа эрдэнийн газар дээрх ганц эцэг.
Юнсон: Хэхэ.
Би: ХЭХЭ ГЭНЭ ЭЭ?
Хусог: Т-тоглоод байгаа биз дээ?
Хансун: Үгүй ээ. Өнөөдөр хүүхдийнхээ хүйсийг харуулсан. Над шиг хөөрхөн охин байна лээ.
Би: Ээ хөх тэнгэр минь ээ...*унах*
Хансун: ЭЭЖЭЭ!
Юнсон: ХАДАМ ЭЭЖЭЭ!
Хусог: Б-би ийм залуугаараа өвөө болох нь. Хорин долоохон насандаа шүү.
Би: Чи ингээд солиороод байдаг юм! Дөчин долоотой өвгөн биз дээ чи!
Хусог: За, тэр яах вэ..Охиноо яах вэ?
Би: Харин л дээ..
Хансун: А-арай та хоёр миний хүүхдийг авахуулах юм уу? Арай тэгэх юм уу?*уйлах*
Би: АЙН? Ү-ү-үгүй ээ..
Хансун:
Хусог: Яг ямар гээчийн муудсан sprite нь болоод байна аа? ЖОН ХАНСУН!
Би: Хэрвээ энэ чинь тоглоом бас үнэнээ хэлэхгүй бол чамайг гэрийн хорионд оруулна шүү!
Хансун: Энэ үнэн..
Би: Яаж, хэзээ жирэмсэн болсон юм?
Хансун: А-аан, н-нөгөө..хэдэн хоногийн өмнө нарны туяанд хэвтэж байсан чинь л...
Хусог: Ээжийгээ дуурайсан тэнэг.*шивнэх*
Би: Мм..тийм байх нь.
Хусог: Гэрийн хорио таван хоног.
Хансун: Үнэн..
Хусог: Арван хоног.
Юнсон: Үнэн.
Хансун: Т-тийн үнэн.
Би: Зуун хоног! Нэмээд утсаа хураалгана!
Хансун: ЗАЗА! ТОГЛОСОН ЮМ ДАА! ЮНСОНАА БАЯРЛАЛАА, БАЯРТАЙ!
Юнсан: За баяртай.*юу ч болоогүй юм шиг гарах*
Хусог: Аав, ээжийгээ дуурайсан чулуу.
Би, Хусог:*Хансунлуу харах*
Хансун:*эвшээх* Нойр хүрч байх чинээ..Явж унтъя даа.
Хусог: Оройн зургаан цаг л болж байхад уу?
Хансун: А-аан өглөө эрт сэрсэн юм аа.
Би: Би чамайг арван хоёр цаг өнгөрч байхад сэрээгээ биз дээ?
Хансун: А-аан эрт сэрчхээд дөнгөж буцаад унтаж байсан юм.
Би: Ууг нь оройн хоол болж байсан юм. За яахав, чинийхийг аав чинь идчихнэ биз.
Хансун: Өө, тэг тэг.
Хусог: Шарсан тахиа байсан юм даа.
Хансун:*Зовхи нь таталдах*
Би: За, явдаа. Би ч хоолоо гаргая.
Би Хансуныг бараг хүчээр шахуу түлхсээр өрөөлүү нь оруулаад хаалгийг нь хаалаа.
Хусог: Чи нээрэж хоол өгөхгүй юм уу?
Би: Үгүй ээ, зүгээр хоолоо ид.
Хусог: Аягалаагүй хоол байхгүй байхад би юу идэх юм?
5 цагийн дараа
Хансун: Өлсөж үхлээ~ Яах вэ? Одоо ч аав, ээж унтсан л байх даа..?
Тэр өрөөнийхөө хаалгаар цухуйж харахад харанхуй байсан тул өлмий дээрээ дэвхэцсээр явлаа.
Хансун: Ер нь би ингэж гэтээд яахав дээ? Хаа хол байгаа аав, ээжийн өрөөнд миний алхаж байгаа сонсогдвол гэж.
Хансун явсаар гал тогоонд орж ирэн ширээн дээр байх хоолыг харан өөдөөс нь гүйв.
Хансун:*үнэрлэх* Чи миний насаараа хүлээсэн эрдэнэ мөн байна!
Би: Паа, арван таван жил ганц аяга хоол л хүлээсэн юм уу?
Хансун:
Хусог:
Би: Чи юунд нь цочдог юм?
Хусог: Мэдэхгүй ээ.
Хансун: ТА ХОЁР ЮУ ХИЙЖ БАЙГАА ЮМ?
Би: Өө, бид хоёр нуугдаж тоглоод л. Наад хайруулын тавгаа буулгаачээ.
Хансун: Айн? Шөнө харанхуйд уу?
Хусог: Харин тийн.
Хансун: За за, би ч явъя даа.
Хусог: Хоолоо аваад явчихлаа.
Би: Би чамд үнэн л хэлсэн байгаа биз дээ?
Хусог: Тийм байна.
Би, Хусог:
Za gurawdugaar bulgeeree dahin uulzaj bn~
Bi ene oguullegtee dendu hairtai ymaa salj cadahgvi ym hha.
Ta nar dan hariltsan yawaad bgaag harsn baih.
Ugaasaa ineedmyn oguulleg tul vildel bolgonyg ni dvrslehees iluuteigeer yariand ni towlorson ni deer gej bodloo.
2020.07.06