07. Багтай бүжигчин
Хансун: Ээжээ, би өнөөдөр жоохон оройтох байх шүү. Сургууль дээр урлагийн үзлэг болох гэж байгаа.
Хэжин: За, тэгвэл тарчхаад ээж рүүгээ мессеж бичээрэй.
Хансун: За, баяртай~
Хэжин: Баяртай~
Хансун түүнлүү далласаар гэрээсээ гарлаа. Өнөөдөр Хэжиний хувьд бараг л хийх юмгүй амрах өдөр.
Учир нь Хусог бүжиг дэглэх шинэ санал авчихсан тул тэр ажилдаа шаламгай ажиллаж байгаа.
Хэжин: За, юу хийдэг юм билээ?
Тэр гэрээрээ сэлгүүцэнгээ ийнхүү өөртэйгөө ярина. Хэжин санаа олсон бололтой хөргөгч рүүгээ гүйн очоод ундаа авав.
Дараа нь ундаагаа тэвэрсээр том өрөөнийхөө яг зурагтын өмнө байрлах буйдан дээр үсрэн хэвтэх нь тэр.
Хэжин: ӨӨРТЭЙГӨӨ БОЛЗОХ ӨДӨР!
5 минутын дараа
Хэжин:
Хансуны сургууль дээр
Хэбёол: Хэзээ юмнуудаа хуваарилах юм бол доо?
Бульжи: Багш нэг, нэгээр нь өрөөндөө дуудаад ярилцаад юмнуудаа хуваарилаад байгааг анзаарахгүй байна уу?
Хэбёол: Хүүе, зодлоо~~~
Хансун: Өө, тийм үү?
Гаёл: Харин тхх.
Хэсэг хугацааны дараа
Гаёл: Та нар юу хийхээр болсон?
Хэбёол: Бүжиг.
Бульжи: Бүжиг.
Хансун: Гоцлол дуу бас хамтлаг бүжиг.
Бульжи, Хэбёол:*уулга алдах*
Хэбёол:Дуулдаг байсан юм уу?
Хансун: Жоохон л. Ингэхэд Гаёл юу хийхээр болсон?
Гаёл: Уран уншлага бас жүжиглэсэн тоглолтонд..за байз бас дуу байхаа? Аан тийн бүжгэнд ч байсан.
Бульжи: Аргагүй л алдарт Ким Хосын ганц охин шүү.
Бүгд:*алга таших*
Хансун: Тэгээд өнөөдрөөс шууд бэлдэж эхлэх юм уу?
Хэбёол: Тийм гэсэн.
Хансун: Шуурхай юм бэ?
Гаёл: НЭЭРЭЭ ТИЙМ ШДЭЭ!
Бульжи: Яасан бэ?
Гаёл: Манай ангид бүжиг заахаар ирнэ гэсэн!
Хэбёол: Хэн бэ?
Гаёл: Яагаав дээ, нөгөө багтай бүжигчин!
Хэбёол: Үгүй байлгүй дээ?
Хансун: Тэр нь хэн юм?
Гаёл: Мэддэггүй юм уу? Ойрд илүү од болоод байгаа. Ихэнхи өсвөрийн охидын зүрхийг булиглуулаад байгаа!
Хансун: Царайлаг юм уу?
Гаёл: Царайг нь хэн ч харж байгаагүй.
Хансун: Т-тэгээд яаж..
Гаёл: Нэр, царай гээд хувийн юмнууд нь бүгд нууцлагдмал. Интернэтээр л бүжгээ цацдаг. Мэдэгддэг зүйлүүд нь гэвэл 19 настай бас янзын булчин~
Хансун: Гаж донтон.
Хэбёол: НЭЭРЭЭ ИРЭХ ЮМ УУ?
Гаёл: ТИЙМ ЭЭ!
Хэбёол: БАЯРЛАЖ ҮХЭХ НЬ ЭЭ! БИ ШҮТЭН БИШРЭГЧ НЬ!
Гаёл: БИ Ч БАС!
Хансун, Бульжи:
Тэдний хичээл тарах цаг болж бүжигт орсон хүүхдүүд нь түрээсэлсэн бүжгийн заал руугаа бөөндөө явцгаалаа.
Бүжиг дэглэх өнөөх багтай бүжигчин нь аль хэдийн оччихсон гэсэн тул ихэнхи сурагч нар нь байж ядна.
Явсаар зорьсон газартаа ирцгээн яаравчлан орцгоов.
Багтай хүн тэднийг хүлээн сууж байсан бөгөөд тэд түүнийг хармагцаа орилолдоцгоох нь тэр.
Бүгд түүний өмнө зогсоцгоон хагас бөхийн мэндийг нь асуулаа.
Тэр ч зөрүүлэн мэндэлж шууд гол ажилдаа оров.
Гаёл: Энэ ямар танил хоолой вэ?
Хансун: Харин, надад бас тэгэж санагдаад байх юм?
Гаёл: Сонин юм даа..
Бүжгийн дэглэгч тэд нарт зориулан дэглэсэн бүжгээ эхлээд өөрөө үзүүлэхээр болж ая тавьж гэнэ.
Тэнд байгаа сурагчид түүнийг бүжиглэж буйг нь хажуунаас нь үзэж байгаа анхны хүмүүс болж байгаа юм.
Үнэхээр..өсвөрийхөн шүтэх нь аргагүй гэмээр сайн бүжиглэдэг юм гээч. Энэ булчин ч Жонгүгийн залуу насыг санагдуулж байна шүү..
Түүнийг бүжиглэж дуусахад бүгд алгаа ташин өөрсдөө бүжгээ сурахаар байрлалаа авцгаав.
Тэр бага багаар хөдөлгөөнүүдийг тоолон зааж сүүлдээ их хөдөлгөөн хийсэн болоод ч тэр үү халууцан багаа авахаар гараа нүүр лүүгээ ойртуулав.
Сурагч1: Багаа авах гэж байна!
Сурагч2: Догдлоод байна аа!
Сурагч3: Харин тийм ээ!
Бульжи: За, ямар царайтай хүн охидыг биеэрээ уяраагаад байгааг харъя даа.
Эцэст нь тэр багаа авахад..
Хансун, Гаёл: АА!
Гаёл: ЮУ ВЭ!
Хэбёол: Царайлаг юм гээч.
Бульжи: Хараал ид.
Хансун: ЧИ ЭНД ЮУГАА!
Гаёл: АРАЙ ҮГҮЙ БАЙЛГҮЙ ДЭЭ!
Бульжи: Юу вэ, танидаг юм уу?
Хэбёол: Харин тийм, яагаад байгаа юм?
Гаёл, Хансун: ЖОН ЖОНСАН!
Жонсан: Сайн уу?
Тэр юу ч болоогүй юм шиг инээмсэглээд тэр хоёр лүү даллах нь тэр..
•••
Бэлтгэл дуусч бүгд тарцгаалаа. Харин Хэбёол, Бульжи, Гаёл, Хансун мөн хамгийн гол хүн болох Жонсан ярилцахаар гадаа зогсоцгооно.
Хэбёол: Таньдаг юм уу..
Хансун: Өө, нээрээ хэлээгүй юм байна. Та нар манай аав ээж олуулаа найзладгийг мэднэ дээ?
Бульжи: Тийм.
Хансун: Манай аав ээжийн сайн найз Жисү, Жонгүг ах эгч хоёрын хүү Жон Жонсан.
Жонсан: Сайн уу.
Хэбёол: Таньдаг байх нь. Миний шүтээн хамрын минь доор л байж.
Гаёл: УЙЛААД БАЙГАА ЮМ УУ?
Хэбёол: Үгүй ээ, нэг талын өнчин нүд минь шингэнээ гадагшлуулж байна.
Гаёл: ТЭР ШИНГЭН НЬ НУЛИМС ЮМ ЧИНЬ УЙЛЖ Л БАЙГАА БИЗ ДЭЭ!
Хэбёол: Үгүй, алтны шигшмэлтэй ус.
Гаёл: За за, би больё.
Хансун: Та бүжиглэдэг гэдгээ хэлэхгүй яасан юм?
Жонсун: Заавал хэлэх байсан юм уу?
Гаёл: Би боогоод алчих уу?
Хансун: Яах юм бэ, Жисү эгч чамайг элдүүрээр ганц л савна.
Гаёл: За, тийм дээ..
Хансун: Гэхдээ та бүр одоо өсвөр үеийнхнийг солиоруулж байгаа шд.
Жонсан: Харин тхх.
Хансун: Ойртоод харсан чинь та ийм царайлаг бил үү?*ойртох*
Жонсан:*хацар нь улайх*Гэнэт юугаа яриад байгаа-
Гаёл: СЕЛФИ!!!!
Тэр ингэж орилоод хурдхан шиг утсаа гаргаад Жонсантай селфи хийв. Бараг хамаатан шахуу байнга таарахаар хүн байж..сүртэй гэдэг нь..
Бульжи: За, орой болчихлоо. Явцгаая. Эхлээд Гаёлыг хүргэж--
Гаёл: Манай жолооч ирчихлээ. Цуг явцгаая. Хүргээд өгье.
Бульжи: Нээрээ эднийх баян л даа. Мартчихаж.
Хэбёол: CRAZY RICH ASIAN!
Хансун: Манайх нээх хол биш болохоор би алхчихна аа.
Гаёл: Дураараа л бол. Гэхдээ болгоомжтой байгаарай.
Хансун: За.
Жонсан: Би замаараа найзтайгаа уулзана аа.
Гаёл: За, тэгвэл баяртай.
Тэд машинтайгаа хөдлөн явахад өнөөх хоёр хоёулханаа үлдэцгээв.
Хансун: Мм..за..явъя даа.
Жонсун: З-за, болгоомжтой хариарай.
Хансун: За, та ч бас.
Хансун эргэж хараад гэрийн зүг чигээрээ алхаж эхлэв. Хэсэг явсныхаа дараа ээжийгээ мессеж бичээрэй гэснийг санаад утсаа халааснаасаа гаргалаа.
Гэнэт тэр хойноос нь түрүүнээс хойш нэг хүн дагаад байгааг анзаарч гэнэ. Нилээн өндөр биерхүү биетэй нь түүнийг багагүй айлгалаа.
Хансун: Ээж тарчихсан шүү~ Очиж байна.
Хэжин: Харанхуй болчихсон байна. Болгоомжтой ирээрэй. Ээж нь өөдөөс нь тосох уу?
Хансун: Харин ээ..намайг хүн дагаад байх шиг байна.
Хэжин: ЦҮНХЭЭРЭЭ САВААД НЭГ ТӨМСӨГДӨӨД ГҮЙГЭЭД ИР! ЭЭЖ НЬ ШАНАГАА АВААД ГАРЛАА!
Хансун: Өндөр, буржгар үстэй юм байна.
Хэжин: Өө өндөр юм уу? Бүр болоогүй буржгар байх нь ээ?Тэгвэл хамт хүрээд ир. Ээж нь гоё хоол хийж байя.
Хансун:👁👄👁
Ээж: За, ээж нь шанагаа авчихаад гэрээсээ гараад гүйж байна шүү!
Хансун: За.
Гэнэт түүний өмнө өнөөх хүн гүйгээр гараад ирэх нь тэр. Хансун цочин бас давхар айсандаа шууд хойш ухарав.
Хансун: Х-хэн б-бэ?
Тэр түүнлүү улам ойртоход азаар хэн нэгэн нь гүйж ирэн түүнийг чанга гэгч нь шанаадчхаж гэнэ.
Өө, баатар маань Жонсан байж!
Жонсун: Чи муу, новш! Эмэгтэй хүүхдийг дагаж бүр айлгана гэнэ ээ! Ямар хөгийн царайтай новш нь...
Хансун, Жонсан:
..?:
Жонсан: КИМ ЁНСОГ!
Ёнсог: ЖОН ЖОНСАН!
Жонсан: Чи ямар новшоо хийж байгаа юм?
Ёнсог: Өө, Хансун байсан юм уу? Гаёлын цүнх шиг байхаар нь цочооё гэж бодсон юм.
Жонсан: Чи Гаёлыг цочоож яах гэж байгаа юм?
Ёнсог: А-аан, н-нөгөө..БАЯРТАЙ ХОЁРОО, БИ ЯВЛАА!
Тэр ингэж хэлчхээд газраас босон гүйгээд явчих нь тэр.
/Ёнсог-Намжүүний хүү,19 настай.
Уулзалт хэсгийн сүүл хавиарыг давтаж уншвал илүү ойлгоно хха/
Жонсан: Юу..зүгээр үү?
Хансун: Сая юу болоод өнгөрөв өө? Ингэхэд би амьд бил үү? Би хаана төрөө вэ? Ялдам бүсгүйг эзэгнэхэн...
Жонсан: Харин, жаахан эвгүй юм болчихлоо.
Хансун: Ингэхэд, та намайг дагаж байсан юм уу?
Жонсан: АЙН?
Хэжин: НӨГӨӨ ГАЖ ДОНТОН ХААНА БАЙНА!
Жонсан, Хансун: ЭЭЖЭЭ!!!*орилох*
Хэжин: Би чиний ээж биш ээ, энэний ээж.*Хансунлуу шанагаараа заах*
Хансун: Та хэзээ ирсэн юм?
Хэжин: Дөнгөж сая, миний охин зүгээр үү?
Хансун: Зүгээр ээ, Жонсан ах надад тусласан.
Хэжин:*жогтой харц*
Sar update ogoogui bna sorriiiiiiii vsnyyyyyyy