Ep14🌸
Нүдээ нээгээд эргэн тойрноо хартал хүмүүс намайг тойрон зогсоод сандралдан гүйлдэж , хашгиралдаж байв. Юу вээ? Яадаж орой болсон болохоор тод зүйл юу ч харагдсангуй
. Босох гэтэл хамаг бие минь хүндүүрлэж яаг л бие дээрээс минь том чулуу тавичихсан юм шиг санагдаж байлаа. Тал талаас машины гэлтэй хурц гэрлүүд нүдрүү минь тусаж хүмүүс *осол* гэж хашгиралдлаа. Осол гэнэ😱 биерүүгээ хартал битүү цус болсон байв. Бүх бие минь хүндүүрлэн хүчтэй өвдөж эхэллээ. Би яаран гэдсээ баритал битүү цус болжээ. Үгүй эээ миний хүү зүгээр биздэ. Орилох гэсэн боловч хоолой минь гарсангуй. нүдрүү минь хурц гэрэл тусаж гэнт харанхуйлав. Энэ үед чихэнд минь чанга Eunhee гэж хашгирах дуу сонсогдоод алга болов. Нэг л дотно хоолой..... Би яаг л харанхуйд нисэж байгаа мэт мэдрэмж төрж байлаа. Хүчлэн нүдээ нээтэл яаг л диваажин шиг цагаан амар тайван газар намайг угтлаа. Тэнд урт цагаан шат намайг угтлаа. Дээшээ хартал цэнхэр өнгөтэй цэнхэр эргэн тойронд минь юу ч байсангүй. Би өөрийн эрхгүй шатын зүг алхав. Энэ газар надад нэг л тайван, амгалан санагдаж сонирхолыг минь маш их татаж байлаа. Шатаар дээш тайван алхалаа.
(жонгүг талаас)
би энт дээр Eunhee г хүлээж суулаа. Утасруу нь залгатал утсаа авахгүй байв. Нэг л муу совин татаад явчлаа. Ингээд би энтээс гараад Eunhee гийн гэрийн зүгрүү явхаар шийдлээ. Замдаа зөндөө залгасан ч огт утсаа авсангүй. Энэ үед миний хажуугаар дуугаа чарлуулан эмнэлэгийн машин хурдтай давхин өнгөрөв. Юу болсон юм бол??? Гэрлэн дохионы зам дээр иртэл машин нар түгжрэлдэн зогсож цаана нь хүмүүс чарлалдан зогсцгоож байв. Ойртоод очвол дунд нь нэг эмэгтэй машин дайруулсан хэвтэж байв. Энэ...??? Өө бурхан минь Eunhee
би: Eunhee чи яасан юм бэ?? Намайг сонсож байна уу Eunhee!!!!! Гуйе юм ярилдаа * чарлах* *тэврэх* байз энэ үед Eunhee ийн биерүү хартал тэрний гэдэс том байв. Арай... Eunhee маань жирэмсэн юм байна. Гэхдээ яагаад надад хэлээгүй юм болоо. Үгүй эээ би юу хийчвээ тэгэхээр би эцэг..... * тэврэх*
энэ үед түргэн ирэн Eunhee г эмнэлэгрүү авж явлаа. Би түргэний машиныг даган эмнэлэгрүү явлаа.
(эмнэлэг дээр)
eunhee г яаралтай хагалгааны өрөөрүү орууллаа. Би араас нь орох гэсэн боловч эмч нар намайг хүчлэн оруулсангүй. Эмч нар хагалгаанд бэлдээрэй төрөхд нь бэлдээрэй гэж хашгирцгаав.
Би: эмчээ Eunhee маань зүгээр биздэ. Хүүхэд..... Хүүхэд маань зүгээр биздэ ?? * сандрах*
эмч: бие нь тун муу байна. Одоо яаралта хагалгаанд оруулна. Одоогоор ухаангүй байна. Харин хүүхдийг.....
Би: хүүхэд яасан гэж надад хэлээчдээ..
Эмч юу ч хэлэлгүй цааш оров.
2 хөл нь тэнцвэрээ алдаж, нулимс минь урсаж, сэтгэл минь гашуун нулимсаар дүүрж, газар сөгдөн уналаа.
Би эртхэн энэ бүхнийг шийдэх ёстой байсан юм, би хэтэрхий оройтчиж . Өөрийнхөө эцэг болсон гэдгээ ч мэдэхгүй явж байдаг. Би хамгийн муу нөхөр муу аав. Намайг уучлаарай Eunhee . Энэ үед гаднаас менежэр ба гишүүд амьсгаадан гүйлдэж орж ирцгээлээ.
(Eunhee талаас)
энэ газарт байгаад байхаар өөрийн эрхгүй нойр минь хүрж хүч минь сульдаж байлаа. Энэ урт зам дуусах гэж байгаа юм шиг бүдгэрж байв. Энэ үед намайг цагаан тагтаа нар тойрон нислээ. Ямар үзэсгэлэнтэй юм бэ? Би цааш алхах гэтэл хүүхдийн уйлах дуу, жонгүгийн намайг чангаар дуудах хоолой сонсогдлоо. Эргээд хартал бүх зүйл хар өнгөтэй болсон байлаа. Гараа чихэн дээрээ тавиад автал * үхэж байна, зүрх нь цохилохгүй байна, хүүхдийг авар* гэж хашгирах дуу цууриатан сонсогдов. Би би.... Үхэж байгаа юмууу? Сая жонгүг байсан
бас Хүүхэд.... Хүүхэд маань зүгээр биздэ. Би яаран сандран буцаад гүйтэл нүд минь харанхуйлж би газар ухаан алдан унав.
Нүдээ нээтэл эмч нар сандралдаж намайг нэрээр минь дуудаж байлаа.
Эмч: тиймээ зүрхний хэн цохилт хэвээр боллоо. Одоо зүгэрээ Kim Eunhee намайг харж байна уу?
Би: тиймээ гэхдээ.... * би юу ч мэдрэж чадсангуй)
эмч: зүрх нь дахиад зогсочихлоо. Яаралтай хүүхдийг гарга!!!
( жонгүг талаас)
бүх зүйл утгагүй санагдаж өөртөө уурлан бачуурж суулаа. Эргэн тойрноо хартал Хажууд хамтлагыхан маань бүгд гуниглан сууцгааж байлаа. Эмч гүйн гарж ирэв.
Би: эмчээ юу болсон бэ? Eunhee зүгэрүү хүүхэд маань зүгээр биздээ?
эмч: хүүхэд эрүүл төрсөн. Харин эхнэрийн тань бие муу байна. Бараг найдваргүй бололтой.
Би: гуйе та туслаачдээ би хүссэн бүхнийг тань өгнө * ихэр татан уйлан орилох*
эмч юу ч хэлэлгүй гүйн явлаа.
Бүгд шоконд орцгоов.
тэхён: сая хүүхэд гэсэн үү * гайхах*
намжүүн: хүүхэд гэнэ. Чи мэдэж байсан юмуу?
Би: үгүй ээ би сая л мэдлээ
энэ үед шюга жонгүүгийг боон : арчаагүй амьтан чамаас болж Eunhee ийм байлалд орлоо. Чи яагаад одоо мэдэж байгаа юм * цохих гэтэл бүгд болиулж бид 2 салгав*
би: тиймээ миний буруу би хэрэв зөв сонголт хийсэн бол ийм юм болохгүй байсан байх * уйлах*
(Eunhee талаас)
дахиал хав харанхуй ертөнц энэ үед хүүхдийн чарлах дуу сонсогдлоо. Би миний хүү гэж чанга хашгирав. Гэнт нүд минь нээгдлээ.
Эмч: одоо зүгээрүү намайг сонсож байна уу?
би:тиймээ гэхдээ миний хүүхэд яасан бэ зүгээр биздэ
эмч : * инээмсэглэн* цаанаас бяцхан өлгийтэй хүүхэд авчруулан надад тэврүүллээ.
Эмч: баяр хүргэе хүүтэй болсон байна.
Би хүүгээ чанга тэврэн уйллаа. Эмч нар бүгд намайг харан зогсцгоож надруу хайрын харцаар ширтэцгээлээ. Ямар сайхан мэдрэмж вээ хүүхэд маань намайг харан эгдүүтэй гэхчин инээж байлаа.
эмч: сүүгээ идүүлээрэй бид нар одоо гарлаа. Тайван амраарай.
би: аан зааа
хүүдээ сүүгээ өгтөл шов2 хийнэ сорон, гүн нойрондоо автлаа. Миний хүү их яадарсан байх ээжтэйгээ ямар их зам тууллаадаа. Манай Jeonsan яаг л аав шигээ царайлаг юм. Нүднээс минь том том нулимс асгарж , хүүгээ цээжиндээ тэврэн чанга уйллаа. Хүү маань унтчихлаа. Хажуудаа зөөлхөн тавин хэвтүүлэв.
Нээрээ түрүүн жонгүг-н намайг дуудах хоолой сонсогдсон. Арай энд байгаа юм биш биздэ гээд босох гэтэл гараар минь дүүрэн тариа дусал бас бие маань хөдөлж чадахгүй байв.
Энэ үед гаднаас жонгүг гүйн орж ирлээ.
Жонгүг: Eunhee * гүйн ирэн тэврэн уйлах* чи минь амьд байна. Ямар их айваа чамайгаа зөндөө их санасан *үнсэх*
би: жонгүгаа чи энд....
Жонгүг унтаж буй хүүгээ тэврээд үнсэнэ над дээр ирээд.
Жонгүг: яагаад надад хэлээгүй юмм
би: уучлаарай боломж олдоогүй. Чамайг надаас явах байх гэж бодсон. Өөр нэгэнтэй дотно байсан болохоор би яааж ч чадсангуй *уйлах*
жонгүг: намайг уучлаарай одоо би та 2ыгоо хэзээ ч орхихгүй эээ Eunhee чамдаа би хязгааргүй их хайртай * үнсэх*
би: чамайг зөндөө их санасан. Санаа зовж өдөр болгон чамруу залгадаг байсан гэвч чи надтай нэг ч холбоо бариагүй би чамд дэндүү их гомдсон *уйлах*
жонгүг: *уруул дээр минь үнсээд* уучлаарай Eunhee хайр нь маш их баяртай байна . Хүүтэй болно гэдэг ямар том аз жаргал вээ. Хөөрхөн чамдаа баярлалаа. Хайраа би чамд хэлж байсандаа хүүтэй болохоороо Jeonsan гэдэг нэр өгнө гэж одоо харин Jeonsan маань ирлээ.
Энэ үед гаднаас хамтлагын гишүүд менежэр орж ирцгээв .
Бүгд миний биеийг асууж хүүхдийг минь харан баярлацгааж байлаа. Тэр дунд нэг хүн хөл нь газар хүрэхгүй их баярлаж байлаа. Тэр нь манай хөөрхөн тэхён маань. Тэхён Jeonsan г тэврээд үнсэж чанга тэврээд дэвхцэж орилж яаг л галзуу хүн шиг баярлаж * тиймээ би дүүтэй боллоо баярлала Eunhee * гэж орилж байв. Бүгд тэхён г шоолон инээлдлээ. Ямар гоё мэдрэмж вэ жонгүг маань намайг чангаас чанга тэврэн (чамдаа хайртай шүү дахиж хэзээ ч орхихгүй чи бол миний дагина) гэж чихэнд минь шивнэв. Би ихэр татан уйлаж бас давхар баярлаж байлаа. Би энэ бүх шаналал зовлонгын ард одоо би жаргалтай байна. Би энэ хорвоогын хамгийн жаргалтай эмэгтэй хайртай шүү жонгүгаа💕💕💕💕
Zaa duuslaadaa naizuudaa ymar setgegdel Turj baina🌸