Ep6🌸
Би гайхан эргээд хартал Jeon Jungkook! Өө бурхан минь үгүй байлгүйдээ гээд хоёр нүдээ нухлаа. Итгэмээргүй юм яаж??
марк: Eunhee танидаг хүн чинь юмуу??
Би: нөгөө... Үгийг минь таслан
Jungkook: би найз залуу нь байна. Харин чи....*ууртай хэлэв*
марк: би... Нөгөө
би*чанга хурданаар* : манай найз гэж хэлэв. ( үнэндээ марк намайг солонгос явахаас өмнө надад сайн гэдэгээ хэлж байсан гэхдээ би тоогоогүй түүнийг сайн найз хэвээр нь байлгахыг хүссэн учраас л уучлаарай)
марк: надруу гайхсан харцаар харлаа
Jungkook: Eunhee хоёула ярилци!
гээд гарнаас чанга бариад явах гэтэл Марк: би явах ёстой байх баяртай Eunhee залгаарай гээд гомдсон царайтай эмнэлэгээс гарав.
Jungkook миний гарнаас чанга атгаад хурдан2 алхаснаар хүнгүй чимээгүй газар ирэв. Надруу муухай харсаар л байлаа. Юу ч дуугарахгүй. Би яриа өдөх хэрэгтэй байх.
Би: хэзээ ирсийн? Намайг энд байгааг яаж мэдсэн юм? Хэн... Үгийг минь таслан
Jungkook: саяны залуу хэн юм? Яагаад чамайг тэврээд байсан юм? Ямар харилцаатай юм?
Би: *гайхаад* ахлах сургуульд маань хамт сурж байсан найз, дотно харилцаатай гэхдээ найзууд шдэ
Jungkook: чамруу ширтээл байсан, нулимсыг чинь арчиж, тэвэрж байсан тийм байхад!! *уурлах*
би: чи яагаад байгаа юм бэ??
Jungkook: би чамд хайртай. Чамайг бусдаас харамлаж байна. * чанга хурдан хэлэх*
Би: * гэнт гүн шоконд оров* O_o
Jungkook: уучлаарай би буруу үедээ ирсэн бололтой би явлаа гээд иргээд хурдан2 алхав.
би түүний араас гүйн очино араас нь чанга тэвэрлээ. Хорвоо дээрх хамгийн дуулахан мэдрэмжийг хайртай хүнийхаа нуруунаас мэдэрлээ.
Би: * зөөлхөн дуугаар* санасан чамайг дэндүү их санасан. Цаг тутам чи бодогдож санаа зовж цаг миниут секунд тутмыг тоолон чамайг хүлээдэг байсан. Би ч бас чамд хайртай.
Jungkook эргэж хараад хоёр хацарнаас минь бариад: би ч бас чамд хайртай. Зөндөө их санасан. Уулзахыг их хүссэн. Гэвч чи явчихсан байсан. Яагаад хэлээгүй юм бэ??
Би: би чамруу зөндөө залгасан. Чиний утас болохгүй байсан.
Jungkook: тоглолттой байсан байх намайг уучлаарай гээд тэврэв.
Би: намайг ч бас уучлаарай хэлээгүй явсанд
Jungkook: би эмчээс нь бүгдийг сонсосон би чиний хажууд байх болно.
Би: чи яв явж амар би аавыг сахиад үлдэнэ .
Jungkook: үгүй ээ би явахгүй чамтай хамт хоноё тэхү
би: заа
ингээд бид 2 аавыг 7 хоног сахилаа. Аавын бие өдөр ирэх тусам сайжирж байлаа. Аав ээж 2 Jungkook тай бүүр дотно болчихсон яаг л нэг гэр бүл шиг ххэ. Нэг өдөр ээж
ээж: ээж нь өнөөдөр аавын сахие. Аавын чинь бие одоо сайн болчихсон. миний 2 хүүхэд ядарчихлаа амар гадуур яв
гэлээ.
Ингээд Jungkook бид 2 гадуур гарлаа. Зугаалж, кино үзэж , парк орж, маш олон сайхан зүйл хийлээ. Гэрт амарж байхад Гэнт Jungkook н утас дугарлаа. * утсаар ярих*
Jungkook: байна уу...... Зааа ойлголоо * таслах*
би: хэн бэ?
Jungkook: менежэр байна
би: юу гэжин? Уурлаж байна уу?
Jungkook: уучлаарай Eunhee , би маргааш гэнтийн тоглолттой болчлоо. Би өнөөдрийн 3 цагын онгоцоор нисэхээр болчлоо * гонсойв*
би: * инээмсэглээд* зүгээрээ чи минь ажлаа хийх хэрэгтэй. Би зүгэрээ аавын бие бүүр сайн болохоор араас чинь очие. Би чамайг хүргэж өгье.
Jungkook: хурдан ирээрэй. Зааа тэги гарцгаая
ингээд Jungkook маань буцлаа. Надад хэцүү байсан чигсэн. Надад явуулахгүй байх эрх байхгүй!!
маргааш
өнөөдөр аав хагалгаанд орж байгаа. Ээж намайг гэртээ байжий гэсэн учраас би гэртээ байж байв. Тэгэхэд гэнэт утас дугарлаа. Ээж байна.
Би: байна уу ээжээ?
Ээж: миний охион хурдан ирээрэй аав чинь......😭
би гэрээсээ яаран гарч эмнэлэгрүү чадах чинээгээрэээ хурдан очлоо. Хагалгааны өрөөний гадаа ээж минь уйлаад сууж байв. Гүйн хагалгааны өрөөрүү орох гэтэл эмч нар оружлсангүй. Би маш их уйлсан, бас айсан байсан. Би аавтайгаа уулзахыг маш их хүссэн байсан учраас эмч нарыг үл тоон түлхэн хагалгааны өрөөрүү гүйлээ. Өрөөрүү хартал аав минь орон дээр ухаангүй эмч нар сандарж тогоор сэрээх гэж үзэж байв. Хүчдэлийг нь нэмсээр... Ямар ч нэмэр алга. Миний хоолой зангирж, гарахгүй. Харин нулимс минь яаг л аадар бороо шиг асгарж байв. Би хэсэгхэн зуур нүдээ аниад нээхэд эмч нар аав дээрээс минь цагаан даавуу нөмөрүүлж байв. Үгүй эээ!!!! Яагаад заавал аав минь гэж?? Өвчин гэдгийг чинь эмчилж болдог биздэ? Яагаад??!!! * эхэр татан уйллаа*
араас ээж минь чарласаар орж ирлээ . аавыг хараад цөхрөн сууж , уучлалт хүсэж , уйллаа.
2 сарын дараа:
аавын маань ажил явдал дуусж, миний буцах цаг болжээ. Ээжийгээ ганцааранг нь үлдээн гэж шаналж байсан ч нагац эгч маань хамт амьдрахаар болсон юм. Ингээд би солонгосруу буцах боллоо.
Онгоцны буудал дээр би ганцаараа ирэхэд , нэг л цаанаа хоосон. Аавыгаа маш их үгүүлж байлаа. Нүдэнд нулимс цийлэгнэж байлаа. Ээждээ санаа зовсоорл....
ингээд солонгосдоо ирлээ.
Jungkook, HyeSoo 2 бүх зүйлийг сонссон. Маш их цочирдож байна лэээ.
Jungkook маань ажил ихтэй байгаа. HyeSoo чигсэн хичээл ихтэй завгүй байгаа.
Маргаашнаас би хичээлээ сайн хийх хэрэгтэй. 2 сар гаруй хичээлээсээ чөлөө авсан учраас одоо хичээх хэрэгтэй. Удахгүй төгсөхөндээ....
Гэртээ иртэл HyeSoo байхгүй байлаа. Утсаа хартал HyeSoo -с "найз нь гэнэт ажилтай болчлоо очихгүй удах байх хайртай шүү уучлаарай" гэсэн мсж ирсэн байв.
гэнт хаалга дуугарав. Би: хэн бэ?? Хэн ч дуугарсангүй *онгойлох*
Jungkook байна.
Би: Jungkookаа
Jungkook юу ч хэлэхгүй намайг тэврэв.
Би: яасан юу болсон бэ?? *гайхах*
Jungkook: чамайг зөндөө санасан. Би бүгдийг мэдсэн Eunhee. Чамд минь хэцүү байгаа байх одоо би чиний хажууд байна!! * нусаа татав*
Би: зүгэрэ. Чи уйлаад байгаа юму? Жонгүүгааа би амьсаглаж чадахгүй байна *ярвайх*
жонгүүг: гэнт намайг тавиад үгүй ээ би уйлаагүй гээд нулимсаа арчив.
Би: * өхөөрдөөд* орой болцон байна ийм орой гадуур явж болж байгаа юмуу?
жонгүүг: зүгэрэ хоёулаа амттай зүйл иди тэхү
би: тэги ороод ир * хөтлөөд явав*
бид 2 олон амттан идэж , ярилцацгаав.
жонгүүг: би чамд нэг юм хэлэх гэсэн юм. Уг нь өмнөн хэлэх гэж байсан ч боломж олдоогүй юмаа * гонсойх*
би: юуг?
Jungkook кармаанаасаа жижиг хайрцагтай зүйл гаргаж ирэв. Тэгээд миний өмнө өвдөглөж суугаад...
Jungkook: надтай үерхээч Eunhee??
би: гэнт шоконд оров . Нөгөө...
жонгүүг: яасан? Үгүй гэжүү? Дургүй байгаа юму?
Би: юу гэждээ дуртайяаа зөвшөөрж байна гээд хайрцагын авлаа. Нээгээд үзтэл цагаан шигтгээтэй бөгж байлаа. Ямар сайхан мэдрэмж вэ. Би өөрийн эрхгүйл жонгүүгийг тэврээд авлаа. Жонгүүг үнэхээр их баярлаж байлаа. Гэрээр баахан гүйж, эргэлдлээ. Яаг л жоохон хүүхэд шиг дэвхцэж байлаа
Jungkook: Eunhee хэтэрхий оройтчихлоо. Би танайд хонож болох уу? Менежэртэй яричи
би: болноо HyeSoo өнөөдөр ирэхгүй
Jungkook: тиймээ!