თავი.12.
ჯეირანი, უადვილესი თამაში რომელის შესახებ მეც კი ვიცი. არვიცი საიდან მოუვიდა ჰერმიონს ასეთი იდეა მაგრამ წინააღმდეგი არკი არა ვერ ვიქნებოდი.
ჰერმიონი ადგა და კარი ჩაკეტა მერე კი ლოგინზე დაჯდა და ფეხები გადააჯვარედინა. მე მის პირდაპირ დავჯექი და ასევე გადავაჯვარედინე ფეხები. ლოგინი ჯერაც არ დამელაგებინა ამიტომ ჰერმიონმა საბანი რომელიც ხელს უშლიდა გვერდზე გასწია.
-ჯეირანი-დამარცვლით თქვა მან. ქაღალდი და ქვა. ერთი ქულა მის სასარგებლოდ. პულოვერი გავიხადე და გვერდზე მოვისროლე მან კი ეშმაკურად ჩაიცინა.
მეორეჯერ.
-ჯეირანი-ისევ დამარცვლით თქვა ჰერმიონმა და მეც ავყევი.
მაკრატელი და ქაღალდი. ისევ ჰერმიონის სასარგებლოდ
-ღადაობ?-წარმოვთქვი გამწარებულმა
-შენ დამთანხდი
-კარგი-ვუპასუხე მაგრამ შარვალი არ გამიხდია ამის ნაცვლად წინდა გავიხადე და იქით მოვისროლე სადაც ჩემი პულოვერი ეგდო ჰერმიონმა კიუემოციოდ შემომხედა
-კაარგი-'ა'სთან სიტყვა გაწელა ჰერმიონმა და ტუჩებზე ენა მოისვა
-ჯეირანი-ამჯერად უკვე მე ვთქვი დამარცვლით. ქვა და მაკრატელი.
ჩემი ფირმული ღიმილი.
ჰერმიონმა ზედა გაიხადა ქვევით დააგდო. არ მოისროლა არამედ ფაქიზად დააგდო ხალიჩაზე რომელიც ოთახში ეფინა.
შემდეგი "ხელი" ისევ მე მოვიგე და ჰერმიონმა ქვედაბოლო გაიხადა და თავის სვიტრთთან ასევე ფაქიზად დააგდო.
ქაღალდი და ქვა.
მის სასარგებლოდ. დიდხანს ვერ მოვაცდენდი მაშინვე გავიხადე და ჩემი შარველი დანარჩენ ტანსაცმელს შეუერთდა.
დავიღალე რაც შეიძლება დროზე მინდოდა დამემთავრებინა.
ქაღალდი და მაკრატელი.
ამჯერად ჩემსს სასარგებლოდ.
წარბები ეშმაკურად ავათამაშე და ჰერმიონს თვალს არ ვაშორებდი,დაჟინებით მივაჩერდი.
-რას მომშტერებუხარ?-მკითხა და ცალი წარბი ასწია.
-არვიცი იქნებ იმიტომ რომ ახლა ბიუსჰალტერის გახდას აპირებ-მე ჩავიცინე მან კი თვალები გადაატრიალა და ხელები ზურგსუკან შემოიწყო და ბიუსჰალტერი გახსნა მაგრამ მაშინვე ბალიშს დაავლო ხელი ბიუსჰალტერი კი მოისროლა და ის იქ დაეშვა სადაც ის ლიფი ეგდო რომელიც მას ჩემთან დარჩენოდა.
-ეე მოიცა მოიცა მასე არ შევთანხმებულვართ-ვთქვი და ხელი ბალიშისკენ გავიშვირე რომ მისი სხეულისგან მომეშორებინა.
მასკი წინააღმდეგობა არც გაუწევია. ბალიში გვერდზე გადავდე და მასთან უფრო ახლოს მივედი შემდეგ კი ვაკოცე
-ჯანდაბა მალფოი-ტკბილი ხმით წარმოთქვა ჰერმიონმა შემდეგ კი საცვლები გაიხადა,მერე კი ხელი ჩემი საცვლებისკენ წაიღო. რათქმაუნდა როგორც მიხვდით წინააღმდეგობის გაწევას არ ვაპირებდი
-ოუ გრაინჯერ ძაან გათამამდი-დამცინავი ტონით ვთქვი და ჰერმიონს წელზე ხელი მოვხვიე
-მოკეტე მალფოი-ჩაიცინა და მაკოცა.
თავი გადავაწევინე და ყელზე დავუწყე კოცნა მანკი ტუჩები ჩემს ყურთან მიიტანა და ჩურჩულით თქვა
-წააგე მალფოი-შემდეგ წიგნს დასწვდა ბალიში გაასწორა,დაჯდა და ბალიშს მიეყრდნო შემდეგ კი საბნით მკერდი დაიფარა
-კიმარა წესების მიხედვით...-გვერდით მივუწექი და მისი კულულებით დავიწყე თამაში მანკი წიგნი გადაშალა.
-წესები იმისთვისაა შექმნილი რომ ისინი დაარღვიო...წამიკითხავ?-გვერდით მივუწექი და ხელი მოვხვიე
-ამას ვინ მეუბნება თვით მის გრეინჯერი და ხო ჯობია შენ წაიკითხო რადგან შენ ჩემზე ტკბილი ხმა გაქ-ცალყბად გავუღიმე და მანაც თავი დამიქნია. თავი მკერდზე დამადო დაკითხვა დაიწყო. რაღაცას კითხულობდა მარა მე არ მესმოდა. მისი პირიდან გამუსული ნაზი სიტყვები ღამის სიჩუმეში იკარგებოდა მეკი მისი ხმა მაძინებდა. მალევე დამეძინა სიზმარში მხოლოდ ის ვიგრძენი როგორ მაკოცა ჰერმიონმა და შემდეგ როგორ ჩააქრო შუქი. დილით რომ გავიღვიძე ჰერმიონს ჯერ კიდევ ედო თავი ჩემს მკერდზე და ტკბილად ეძინა. თავი ნელა დავადებინე ბალიშზე რომ არ გამეღვიძებინა. ლოგინის კიდეზე დავჯექი და უკნიდან ჰერმიონის ხელის შეხება ვიგრძენი
-უკვე გათენდა?-ნამძინარევი ხმით იკითხა მან-დარჩი კიდე რა...სად გეჩქარება..არდადეგებია-ისევ ნამძინარევი ხმით თქვა მან და ლოყაზე მაკოცა
-ჰერმიონ ჰედბოი ვარ
-ვიცი
-და ალბათ ჰედბოის მოვალეობაც იცი
-კაი კაი
ჰერმიონი ლოგინზე მიეგდო და ძილი გააგრძელა. საბანი გადავაფარე, შემდეგ კი ძირს დაყრილი ტანსცმელი ავკრიფე ჰერმიონის ტანსაცმელი ლოგინზე დავდე ჩემი კი ჩავიცვი და დირექტორის კაბინეტისკენ წავედი. გზაში ჯინი დამეწია
-აბა
-რაგინდა გამანებე რათავი რას გადამეკიდე-დაღლილი ხმით ვუპასუხე მას
-შენს ოთახში რომ შევედი ლოგინზე ჰერმიონი იწვა,შიშველი ჰერმიონი
-მერე?
-კითხვა გამიჩნდა რატომ ეგდო ლოგინზე ორი ლიფი
-იმიტომ რომ ჰერმიონის გარდა სხვაც იყო-დაცინვით ვუპასუხე მას
მან გაბრაზებული მზერა მესროლა.
ამ ლაქლაქში დირექტორის კაბინეტს მივუახლოვდით. დირექტორი რაღაცას ბუტბუტებდა მე კი ფიქრებით საერთოდ სხვაგან ვიყავი და იმის იმედი მქონდა რომ ჯინი მაინც უსმენდა რომ გამოვედით გაირკვა,ოთახის მოკაზმვა ჩვენ გვევალებოდა მე კი ეს საერთოდ არ მეხერხებოდა.
მთელი კვირა, წარმოიდგინეთ მთელი კვირა აქეთ იქით დავრბოდით მედაჯინი რომ ის წყეული დარბაზი მოგვერთო. საბოლოოდ არცისე ცუდი გამოვიდა. მთელი კვირა ჰერმისთვის ვერ ვიცლიდი მაგრამ ის არ მიბრაზდებოდა. ზეგ მეჯლისია მე ჩვეულებრივ სმოკინგს ვიცმევდი და ჰერმიონის არვიცოდი. მეჯლისამდე ერთი დღით ადრე როგორც იქნა მოვიცალე ჰერმიონისთვის.
ღამის თორმეტი იყო. ასტრონომიის კოშკში ვიჯექით ვარსკვლავებს გავყურებდით და თან ვსაუბრობდით
-რის ჩაცმას აპირებ მეჯლისზე?
-სიურპრიზია მაგრამ დარწმუნებული ვარ მოგეწონება
-დრაკო-ისევ ჰერმიმ განაგრძო საუბარი-სკოლის დამთავრების შემდეგ რას აპირებ?
-ჰერმიონ კაიხანია მინდოდა მეთქვა მამაჩემმა სავარაუდოდ იცის რაცაქ ხდება და არ შემარჩენს რის გამოც ვაპირებ ვიმოგზაურო,ერთ თვეზე მეტხანს ვერსად ვერ დავრჩები...
-მეც შენთან ერთად წამოვალ?
-ბოდიში ჰერმიონ არსებობს რისკი რომ მამაჩემი მოგვაგნებს და შავ დღეს გვაყრის მაგრამ იცოდე რომ ძალიან მიყვარხარ.
სახეზე შევხედე და დავინხე როგორ ცდილობდა ცრემლების შეკავებას. მერე კი ადგა და გაიქცა.
-ჰერმიონ-მივაძახე მაგრამ არ გავეკიდე. იატაკზე დავჯექი დ თავი ხელებში ჩავრგე. მეც ვცდილობდი ცრემლების შეკავებას მაგრამ ცრემლებმა თავისით გაიკვლიეს გზა ჩემს ლოყებზე.
როგორ მინდოდა მისი თან წაყოლა მაგრამ მეშინოდა,მეშინოდა რომ დავკარგავდი. მერჩივნა ცოცხალი და ჯანმრთელი ყოფილიყო სხვასთან ვიდრე ტანჯული და მკვდარი ჩემთან ერთად.
ავდექი პერანგის აახელოთი ცრემლები მოვიწმინდე და ჩემი ოთახისკენ წავედი. ლოგინზე მოვეგდე თავი ბალიშში ჩავრგე და ფიქრი დავიწყე რა გამეკეთებინა მაგრამ თვითონაც ვიცოდი რომ ჰერმიონი უნდა დამეტოვებინა ვიცოდი რომ გულს ვატკენდი მაგრამ სხვა გზა არიყო.