თავი.10.
-ჰერმიონ-ჯიბიდან დღიური ამოვიღე და გავუწოდე
-წაიკითხე ხო?-მკითხა და გამიღიმა
-არა არა დამიჯერე
-მჯერავს-მითხრა და კიდევ ერთხეელ ვნებიანად მაკოცა.
მეც ავყევი.
ჰერმიონმა ზედა გაიხადა.ვინ იფიქრებდა რომ ქვეყნის სვიტრებსა და ჟაკეტებს შორის სექსუალური ახალგაზრდა შეიძლება იყოს.ზედა მეც გავიხადე.
-ჰერმიონ მიყვარხარ-შეიძლება ითქვას ამ მომენტში ტვინი გათიშული მქონდა დაგული ლაპარაკობდა
ჰერმიონი მომშორდა და გამიღიმა და ხორათქმაუნდა ვიღაც დებილმა ყველაფეტი უნდა ჩაშალოს.
კარებში ჯინი იდგა
-ღმერთო ჩემო უიზლი არ გასწავლეს რომ სანამ სხვის ოთახში შეხვალ კარზე უნდა დააკაკუნო?!-გამწარებული ხმით ვთქვი მე უიზლი კი გაწითლდა.
ჰერმიონს გავხედე.იმ შერცხვენილი ბავშვის სახე მიეღო რომელმაც მთელი კანფეტები დაუნდობლად შეჭამა ახლა კი დედამისი ეჩხუბება.
-უდიდეს ბოდიშს გიხდით მაგრამ დირექტორმა დაგიბარათ.-ზედა ჩავიცვი და ჰერმიონმაც იგივე გააკეთა.ცარიელ დერეფანში მივაბიჯებდით სამივე
ხმას არავინ იღებდა.უიზლის სახეზე ეწერა ნეტავ იმ მომენტში ფოტო გადამეღოო მათთვის.ჰერმიონი ჯერკიდევ გაწითლებული იყო მე კი ის დალურჯებული ადგილები ისევ ამტკივდა.
კაბინეტში შევედით.ერთერთ სკამზე პენსი იჯდა რომელსაც მკერდთან ხელები გადაეჯვარედინებინა.
-დაბრძანდით-გვითხრა პროფესორმა და იქვე სამ სკამზე მიგვითითა.როგორც კი დავჯექით საუბარი განაგრძო.
-ამჯერად მის პარკინსონი გარიცხვას გადაურჩა მაგრამ ყველას გაფრთხილებთ ესეთირამ კიდევ ერთხელ თუ განმეორდება ნებისმიერი თქვენგანი გაირიცხება ახლა კი თავისუფლები ხართ.
ყველა მაშინვე წამოხტა და გარეთ გავიდა.პენსი მძიმე ნაბიჯებით სლიზერინის საერთო ოთახისკენ წავიდა.მე ჰერმიონს ხელი ჩავჭიდე და ასტრონოომიის კოშკში დავუპირე წათრევა.
-მოიცა ძილს არ აპირებთ?
-არა-მოკლედ მოვუჭერი ჯინის და ჰერმიონთან ერთად ასტრონომიის კოშკისკენ გავექანე.რომ ავედით ფანჯრის რაფაზე შემოვსკუპდი და ფეხები გარეთ გადავყავი.ჰერმიონმაც იგივე გააკეთა და თავი მხარზე დამადო.ცა ვარსკვლავებით იყო მოჭედილი.საოცარი სიწყნარე იყო.
-მეც მიყვარხარ...თქვა ჰერმიონმა ჩურჩულით და მისი სიტყვები ღამის სიჩუმეში გაიფანტა
-რაა?-გაგვირვებულმა ვიკითხე და მას თვალებში ჩავხედე
-მიყვარხართქო-თქვა მან და მაკოცა.კიდევ დიდხანს გაგრძელდებოდა კოცნა რომარა ხმაური.ჩვენს უკან რაღაც გატყდა.მაშინვე ავდექით და დამსხვრეულ ქოთანთან მივედით
თითი ტუჩებთან მივიტანე და ჰერმიონს ვანიშნე რომ ხმაარ ამოეღო.კარიდან გავიხედე და მხოლოდ მანტია დავინახე.იმ ტიპს აღარ გავეკიდე.
-ვიღაცა გვისმენდავუთხარი ჰერმიონს.პასუხიარგაუცია
-ჰერმიონ-აუტანელი სიჩუმე დავარღვიე ჯიბიდან ცეპზე ჩამოკიდებული პატარა ბოთლი ამოვიღე რომელშიც სიყვარულის ნაყენი ესხა
-ეს ამორტენციაა...ის ნაყენი რომელიც იმდღეს მოამზადე.თავი ვერ შევიკავე და ცოტა ასე რომ ვთქვათ მოვიპარე
ჰერმიონმა გამიღიმა და ყელსაბამი გაიკეთა
-არ მოვიხსნი-ისევ იღიმოდა-არასდროს
შემდეგ ჩემს ოთახში წავედით და დაღლილ დაქანცულებს მალევე ჩაგვეძინა.
მეორე დღეს ვიღაცას გაევრცელებინა ჭორები ჩვენზე.მთელმა სკოლამ უფროსწორედ იმათმა ვინც გადაწყვიტეს საახალწლოდ ჰოგვორტსში დარჩენილიყვნენ ყველმ იცოდა ჩემს და ჰერმიონს შორის.ჯინი დავკითხეთ და გვითხრა რომ არაფერ შუაშიარ იყო და დავუჯერეთ რადგან ორივემ მშვენივრად ვიცოდით რომ ჯინი ამას ვერ იზამდა.
მოსწავლეებში არ გამოვჩენილვართ მთელი დღე საერთო ოთახში გავატარეთ და უბრალოდ ვერთობოდით საღამოს პოტერიც შემოგვიერთდა და დრო საოცრად გავატარეთ.დღესაც ჰერმიონი ჩემთან დარჩა და ჯობდა არც დარჩენილიყო
-----------------------