თავი.5.
თქვენ იტყვით დრაკო მალფოი ასეთი ნაზი და მორიდებული როდის იყოო მაგრამ არავინ არიცის ვის გულშირახდება.დრაკო მაალფოი ოსეთივე რჩება რპგორიც ყობელთვის იყო მაგრამ მისი დანახვისას ყოველთვის გული მილბებოდა.დღეს 10ზეო ასტრონომიის კოშკში.ასტრონომიის კოშკში მეც ხშირად დავდიოდი.ვარსკვლავებს ვუყურებ და უსასრულობაში ვიძირები.ფიქრები იმაზე თუ როგორ გავაგრძელო ცხოვრება და რა ბედი მეწევა.შემოდგომა იყო და საკმაოდ ციოდა.ქურთუკიშემოვივვი და ასტრონომიის კოშკისკენ გავსწიე.ჰერმი ჯერაც არ მოსულიყო.იქნებ მომატყუა და მასხრად მიგდებს?!10 წუთი ველოდებოდი და შემდეგ მართლაც ვიფიქრე რომ უბრალოდ მომატყუა და კიბეებზე ჩასვლა დავიწყე.ნახევარი კიბე ჩავიარე და ქვემოდან ხმა მომესმა
-ესეიგე ჩბენ მიგვატოვე და ეხლა იმ იდიოტთან მიდიხარ შესახვედრად?!ჯერ მე მერე მაიკი მერე კიდევ ვიღაც ჰაფელი და ეხლა ის მალფოი რომელიც ამდენი წელია გაწვალებს?!
-რონ მე თვითონ შემიძლია გადავწყვიტო ვის შევხვდე ვის ვემეგობრო და ვის ვუღალატო!ახლა კი თავი დამანებე დრაკო მელოდება!
-უკვე სახელებით მიმართავთ ერთმანეთს?საინტერესოა უკვე აკოცეთ ერთმანეთს და იწექით ერთ ლოგინში.
-რონ ენა ჩაიგდე თორემ
-თორე რა?მალფოის დაუძახებ და ცხვ8რპირს დამიმტვრევს
მოთმინების ფიალა მევსებოდა მაგრამ გასვლა ვერ გავბედე
-რონ გთხოვ პატარა გოგო არვარ რო რჩევები მომცე უბრალოდ დამანებე თავი კარგი?თავი დამანებე!
კიბეზე ჰერმიონის ფეხსაცმელის ბაკუნი გაისმადამეც ნელი ნაბიჯებით უკან დავბრუნდი როგორც კი ფანჯარასთან მივედი ოთახში ჰერმიონიც შემოვიდა.
-გვისმენდი ჰო?-მკითხა მან.
შემოვბრუნდი და შევხედე,თვალები სულ ჩაწითლებული ქონდა
-ბოდიში მე არ მინდოდა ალბათ ჯობია...-სიტყვის დამთავრება ვერ მოვასწარი ჰერმი ჩემთან მოვიდა და ჩამეხუტა.საუბარი არგამიგრძელებია.ხელები შემოვხვიე.ერთი ხელი წელზე მოვხვიე მეორე კი მის ფუმფულა კულულებდი შევაცურე.თავი მხარზე დამადო და აქვითინდა.
-ჰერმიონ....რადაგემართა ეგ ხომ უისლია ყურადღება არ მიაქციო მას შურს შენი რადგან შენ სიყვარული შეგიძლია მას კიარა.
-ასე ფიქრობ?
-რათქმაუნდა
-დრაკო ბოდიში ამაში რო გაგხვიე ჩემი აზრით შენ საერთოდ არაფერშუაში არ იყავი და ეს ჩემი ბრალია ყველაფერი-მომცილდა-საღამოობით შემოგივლი და ბინტებს შეგიცვლი ხოლმე ჩემი აზრით მოსწავლეები რო გაიგებენ რო დავმეგობრდით საერთოდ აღარავის მოუნდება ჩვენთან გასაუბრება და მეგობრობა.
-რას გულისხმობ-ჯერაც ვერ მივმხვდარიყავი რახდება
-ბოდიში დრაკო
და აქ შეიძლება ითქვას რომ ყველაფერს წერტილი დაესვა.საღამოობით მოდიოდა ჩემთან დაბინტებს მიცვლიდა შემდეგ კი მიდიოდა ისე რომ არც მემშვიდებოდა.
სამითვე გავიდა სკოლის დაწყებიდან
დალურჯებები ჯერ კიდევმეტყობოდა და ჰერმიონი ჩემთან მოდიოდა.
ზამთრის არდადეგები უკვე დაწყებულიყო მეც და ჰერმიონ8ც სკოლაში დავრჩით.
არდადეგები ახალი დაწტებული იყო და ჰერმიონი უნდა მოსულიყო ჩემთან დღეს.
-გამარჯობა დრაკო მიდი გაიხადე ახალ ბინტს შემოგახვევ.
ბინტების შემოხვევა რომ დაამთავრა ისევ განაგრძო საუბარი
-გინდა გავისეირნოთ?ტბასთან?
-რატომაც არა ჩავიცმევ და მოვდივარ
სწრაფად ჩავიცვი და ერთად გარეთ გავედით.თოვლი მუხლებამდე გვიწევდა
-დრაკო-გავიგონე უკნიდან ჰერმის ხმა,შემივტრიალდი და სახეში გუნდა მომხვდა.
აქ ომი დავვეწყო
ვგუნდაობდით და უბრალოდ გარე სამყაროს მოვშორდით.
და აი ჰერმიონმა იმხელა გუნდა მესროლა რომ ფუმფულა თოვლში ჩავეშვი.ჰერმიონი მომიახლოვდა მაგრამ ჩემი წამოყენება არუცდია,არვიცი როგორ ვთქვა მაგრამ მოდი ასე ვთქვათ დამაჯდა და სახე მომიახლოვა.მის სუნთქვას ვგრძნობდი მას თაფლისფერ თვალებში ჩავყურებდი და შემდეგ მის ნაზ ტუჩებს ვუყურებდი
-დრაკო
-გისმენ
მისთბილ სუნთქვას ვგრძნობდი.....
------