თავი.2.
იცით ლაყბობას აღარ გავაგრძელებ.უფროსწორედ შევეცდები.
როგორცკი ის სიძულვილით აღსავსე მზერა დავინახე კუპეს მოვშორდი და ჩემი კუპესკენ გავსწიე.არავინ არიცის რა ხდება ჩემს გულში.ადამიანში მხოლოდ ცუდს ხედავენ.ზაბინი იკითხავთ თქვენ.ის ხომ თქვენი მეგობარია და ბლაბლაბლა.ის ჩემთან მხოლოდ იმიტომ მეგობრობს რომ მას ეშინია ჩემი.
პენსი?
არა პენსის არეშინია ჩემი.მას ჩემი ქომება უყვარს და არა მე.
მამა.
მამა ყველასთვის გმირია მაგრამ არა ჩემთვის.რათქმაუნდა მე ის მიყვარს მაგრამ უფრო მეშინია მისი.მეშინია რომ რიგითი შეცდომის გამო მწარედ არ დამსაჯოს.
დედა
ის ერთადერთია ვისაც ვენდობი და ვისაც მართლაც ვუყვარვარ სხვა ყველა ჩემს ირგვლივ ყალბია.მიუხედავად იმისა რომ შინაგანად თავს ძალიან სუსტად ვგრძნობ ჩემს შარმს მაინც არ ვკარგავ.რადგან ეს ბოლო წელია ვიფიქრე იქნებ მას დავუახლოვდე.არა
არა რა სისულელეა ის მე ვერ შემიყვარებს იმის მერე რაც მე მას გაბულეთე.
აი ჰოგვორტსი
ცერემონია
მინევრას სიტყვით გამოსვლა
განაწილება და სხვა უბედურება.სანამ ეს ყველაფერი ხდებოდა მე მხოლოდ მის მომღიმარ სახეს ვუყურებდი.დრომ მალე ჩაიარა და ვერც შევამჩნიე თუ როგორ თქვა მაკგონაგელმა ჩემი სახელი
-დრაკო მალფოი!დრაკო!
-დრაკო-შემანჯღრია ზაბინმა
-რახდება?
-გადიგადიი!-დამიყვირა ზაბინმა პროფესორების მაგიდასთან მივედი.ჯერ ვერ გავრკვეულიყავი რახდებოდა.პრეფექტად მნიშნავენ?არა რა სისულელეა.პრეფექტის ნიშანს ზაფხულში გამომიგზავნიდნენ.
-მისტერ მალფოი!-მომღიმარისახით შემომხედა მინერვამ-გილოცავ შენ პრეფექტი ხარ!ბოდიში ვერ გამოგიგზავნეთ ნიშანი ასე რომ ეხლა გაძლევთ
-პროფესორო მეორე პრეფექტი ვინ გახდა?_ვიკითხე იმის ი.ედით რომ ის ვიღაცა ჰერმიონი იქნებოდა
-მისის უიზლი!-ისევ გამიღიმა
მეც გავუღიმე,ყალბი ღიმილით.
სლიზერინის მაგიდისკენ წავედი და ზაბინის გვერდით დავჯექი.
-გილოცავ!-მითხრა მან ღიმილით მაგრამ მე მშვენივრად ვიცოდი რომ ისიც ყალბი იყო.
ლოგინებისკენ წასვლა გვიბრძანეს.მე პრეფექტების ოთახისკენ წავედი.დარბაზიდან რომ გაბდიოდი მას შევეჩეხე.ეს მშვენიერი წიგნების სუნი.მან ცივი მზერით შემომხედა მე კი გავწითლდი და ეს მან შეამვნია ჩქარა შევბრუნდიდა გზა განვაგრძე.რაზე უნდა მეფიქრა თუ არა მასზე.
ასე საღამოს რვა საათი იქნებოდა როცა გადავწყვიტე ბიბლიოთეკაში შევსულიყავი.ამბოლოდროს იქ ჰერმიონი არარის ცოლმე რადგან მთელი ყურადღება მის ახალ სათამაშოზე აქვს მაგრამ იმედი მაინც მქონდა.ბიბლიოთეკაში შევეფი და ჩემი საყვარელი ადგილისკენ გავეშურე.ჩხუბი მომესმა.ერთერთ წიგნების თაროს ამოვეფარე და თვალთვალი დავიწყე.ჰერმი თავის შეყვარებულს ეჩხუბებოდა.აზრს ვერ ჩავწვდი.
სილის გარტყმა საკმარისი იყო.იმტიპმა ჰერმის ხელი დაადო.არვიცი რა ლოგიკით ვმოძრაობდი მაგრამ გამოვვარდი და სახეში მუშტი ვხიე ძირს დავაგდე მერე კიდევ ერთხელ და კიდევ ერთხელ.მესამე დარტყმაზე შევჩერდი მივხვდი რასაც ვაკეთებდი.ჰერმიონი გაფითრებული მიყურებდა.ცხვირიდან სისხლი მდიოდა.ვერ შევამჩნიე როგორ მხია მუშტი.
იმტიპს შევეშვი.ავდექი და გასასვლელისკენ წავედი.უკან ვიღაც მომზდევდა.რატომღაც მეშინოდა გახედვა მაგრამ მისმა ხმამ მაიძულა
-მალფოი!-დამიყვირა მან მაგრამ ვერ მივხვდი მის ხმაში ვერ დავიჭირე ზიზღი
-მადლობა-გაღიმების გარდა გაწითლებაც მოვახერხე მიუხედავად იმისა რომ ნახევარი თეთრი კანი სისხლით მქონდა მოსვრილი-იმ იდიოტმა ცხვირი მოგიგრიხა.მადამ პომფრისთან წავიდეთ.
-არა არაა საჭირო
-მადამ პომფტისთან თუ არგინდა იქნებ მე მოგიხერხორამე?
-შეენ?
-წამოდიწამოდი.შენს ოთახში ავიდეთ-პასსუხი ვეღარ გავეცი ენა დამება.გზაში ხმა არცერთს არ ამოგვიღია.ჩემს ახალ ოთახში შევედით
-ლოგინზე დაჯექი-მის ბრძანებას დავემორჩილე-შეიძლება ჩანთა აქ დავდო
-რრათქმაუნდა-ენის ბორძიკით ვუპასუხე,ყოველთვის თაბდაჯერწბული ვარ აცლა რადამემართა?
ჰერმიმ ჩანთიდან რაღაც ნოთლი და ბამბა ამოიღო და შემდეგ ჯოხიც მოაყოლა.
-ეხლა ცხვირს გაგიმთელებ კარგი?ცოტა გეტკინება მაგრამ არაუშავს
ტკივილი არ მიგვრძვნია რადგან მისსახეს ვხედავდი.
-ეს სპირტია-მითხრა მან და პატარა ბოთლზე მიმითითა-პატარა ჭრილობები გაქ სახეზე და დეზინფექცია გჭირდება.
ბამბა სპირტით დაასველა და ჭრილობე ის მოშუშება დაიწყო.თვალს არ ვაცილებდი.ხელი მკერდზე მომადო მე კი სახე დამემანჭა.
-რაგჭირს?
-არვიცი მტკივა.
-პერანგი გაიხსენი ვნახავ რაგჭირს.
ახლა კი ჭარცალივით გავწითლდი მეც და ისიც რადგან ცუდ ფორმაში ნამდვილად არ ვიყავი.
-ღმერთო ჩემო დრაკო
-დრაკო?
-რაა?იმ იდიოტისგან გადამარჩინე და არ მაქვს უფლება სახელით დაგიძახო
-ხო,ხო რათქმაუნდა.
ჩანთიდან ბინტი ამოიღო- ადექი და ბინტს შემოგახვევ კაი?
თავი დავუქნიე და ხელებიავწიე.ბინტის შემოხვევა დაიწყო.ბოლოს ჩემს პირდაპირ გაჩერდა.
-აი ასე-და გაიღიმა
შემდეგ კი ჩემსკენ წამოიწია.ჩემს კოცნას აპირებდა?არა არა არარსებობს რა სისულელეა.......