7 մաս
Չգիտես ինչի Ես ուշադրություն չդրաձրեցի..
3,2,1 go
Երկուսս էլ արագ վարեցինք:Անձրև սկսվեց:
Ես սկսեցի շատ արագ վարել,նա էլ ինձնից հետ չմնաց,սկսեց ավելի արագ վարել: Ես թույլ տվեցի,որ նա մի քիչ ինձնից առաջ անցնի,բայց մի քանի վարկյանից ես իմ ուժերը հավաքեցի,ավելի արագ վարեցի,առաջ անցա և հաղթեցի:
Այո! Ես դա արեցի
-Սոոոլ,այո,դու հաղթեցիր,-ասաց Միան և գրկեց ինձ
-ես գիտեյի,որ դու կհաղթես,ապրես,-ասաց Կանգ Չյոլը
Բոլորը ուրախանում էին,իսկ ես սառած կանգնել էի,մարմինս քարացել էր,ես չէի զգում ոչ մի բան,բայց հետո շատ ուժեղ ցավ զգացի:
-Ախ,-ասացի ես և ընկա գետնին
-Սոոոլ,Սոլ,նայիր ինձ, մի բան ասա,աչքերդ մի փակիր,-ասաց Չյոլը
-Շտապ Օգնություն կանչեք,Սոոլ,-ասաց Միան
Գլուխս Կանգ Չյոլի ծնկների վրա էր:
-Ես վերջապես գալիս եմ քեզ մոտ,-ժպտալով ասացի ես
-Սոոոլ,չէէէ,-գոռաց Կանգ Չյոլը
Մի քանի րոպե առաջ
Երբ դուրս եկա մեքենայիցս, զգացի,որ իմ մեջքի հետևում մարդ կար:
Ես զգացի,թե ինչպես իմ մեջքին կրակեցին:Ես գիտեյի,դա Մայքն էր:
- Հեեյ,Կանգ Չյոլ ես այստեղ եմ
-Միա,հեեյ,չես տեսնում ինձ
-ինձ ոչ մեկ չի տեսնում
Ես տեսա թե ինչպես է ինձ Կանգ Չյոլը գրկած տանում շտապ օգնության մեքենան, և տեսա թե Մայքը ինչպես է իրանից գոհ նայում ու ծիծաղում:
Նրանք ինձ տարան հիվանդանոց,բայց ես մնացի այստեղ,գուցե ես մահացել եմ?
-Սոլ
Ես թեքվեցի,դա իմ Չյոլն էր:
-Չյոլ
-Իմ Սոլ
Ինչ ես անում այստեղ,
Նա ինձ գրկեց և համբուրեց:
Հետո ձեռքս բռնեց գնացինք ծովի մոտ: Ինչ լավ էր,մեզ ոչ մեկ չէր տեսնում ^_^
-Հեյ,ես քեզնից նեղացել եմ,-ասացի ես
-ինչի?
-դու ինձ չես ասել,որ եղբայր ունես,-ասացի ես
-հաա,-ասաց նա և շարունակեց.
-հա,ես ինձ շատ նման եղբայր ունեմ,նա մեր մասին գիտի
-գիտեմ,-ասացի ես
-ինչի էիր նրա հետ կոպիտ? :D,-ծիծաղելով ասաց նա
-դու,որտեղից գիտես,-զարմացած հարցրեցի ես
- ես քեզ միշտ հետևել եմ,բայց դու չես իմացել դրա մասին,-ասաց նա
-կներես,-ասացի ես
-ինչի համար,-ասաց նա
-դե,որ ես խաղտել եմ մեր պայմանը
-հաա,սկզբից,երբ գերեզմանոցում ասեցիր,ես ամեն ձևով չէի ուզում,որ դու մասնակց ես,բայց հետո
-ինչ հետո,-ասացի ես
-ես գիտեյի,որ դու գալու ես ինձ մոտ,-ասաց նա
-ինչ?ինչպես թե գիտեյիր?
-դու միշտ մտածում էիր իմ մասին,հիշում էիր ինձ, ես ես մնացել եմ երկրի վրա միայն քո համար, ես քեզ կարոտել էի,ուզում էի քեզ տեսնել և ես տեսել եմ,թե ինչպես է Մայքը կրակելու քեզ վրա,և դու ինչպես ես գալու ինձ մոտ,դրա համար թողեցի,որ մասնակցես:Ես մի քիչ վատն եմ:
-գիտեմ,-ծիծաղելով ասացի ես
-Ես քեզ շատ եմ սիրում իմ Սոլ,դու ժամանակավոր ես ինձ մոտ:Այն մատանին,որ քեզ տվել եմ,ես շատ ուրախ եմ,որ դու այսքան ժամա ակ պահել ես,բայց հանիր դա և տուր ինձ:Լսիր ես մահացել եմ,դու ամբողջ կյանքդ չպիտի մենակ լինես,խնդրում եմ երջանիկ եղիր և թույլ տուր,որ ես հանգիստ սրտով գնամ:
-չէ,ես չեմ կարող,չէ ես չեմ ուզում գնալ,չէ մատանին չեմ տա- շփոթված ասացի ես
Նա վերցրեց իմ ձեռքը,և զգուշությամբ մատանին հանեց
-չէ,-լացելով ասացի ես
-ես մատանին տանում եմ ինձ հետ,դու ինձ մոռացիր,բայց ես քեզ միշտ կհիշեմ,-ասաց նա
Սիրտս սկսեց ցավալ
-Ախ,-ասացի ես
-Ահ,ժամանակն է դու արդեն պետք է գնաս,լսիրՙ,-ասաց նա
-ինչ?
-եղբորս մասին հոգ կտանես,նրան չնեղացնես,-ասաց նա ծիծաղելով
-ես թույլ եմ տալիս,եղիր նրա հետ երջանիկ,նա դրա մասին գիտի,-ասաց նա
-բայց ես քեզ եմ սիրում
-երբ,որ արթնանաս դու ինձ առաջվա նման չես սիրի
-չեմ ուզում,-ասացի ես լացելով
Նա եկավ համբուրեց ինձ և ասաց.
-երբ արթնանաս,այդ Մայքին մի լավ դաս կտաս,իմ կոզմից,իմ ուժեղ աղջիկ
-ես քեզ հիմա մի լավ դաս կտամ,-մի քիչ ջղայնացած ասացի ես
-սիրում եմ երբ դու ջղայնանում ես
Վերջին անգամ ամուր գրկեց ինձ և նուրբ ու գեղեցիկ համբուրեց :
-Չյոլ, ես քեզ բաց եմ թողնում,գնա հանգիստ սրտով
-Իմ Սոլ,երջանիկ եղիր
3 ժամ անց
-Բժիշկ,նա աչքերը բացեց