5 մաս
-հա..համաձայն ես?-զարմացած հարցրեց նա
-հա,համաձայն եմ
Ես բարձրացա իմ սենյակ,իսկ Միան զանգում է Մայքին,որ օր,ժամ ու տեղ պայմանավորվեն:Հաջորդ առավոտ գնացի դպրոց,ամեն ինչ կարգին էր թվում;երբ Կանգ Չյոլը եկավ,իմ սիրտը սկսեց արագ բաբախել,նա ձեռքիցս բռնեց և գնացինք դպրոցի տանիք:
-ինչ ես ուզում ինձնից,-ասացի ես
-լսել եմ համաձայնվել ես մրցաշարին մասնակցել,-ասաց նա
-լուրերը շատ արագ են տարածվում,-ասացի ես
Քմիծիծաղ տվեց,հետո լուրջ դեմքով նայեց ինձ և ասաց.
-հրաժարվի,մի մասնակցի,դու մեծ սխալ ես գործում,-ասաց նա
-ինիչի հրաժարվեմ,-ասացի ես
-որովհետև ես տենց եմ ուզում
-դու շատ բան ես ուզում,դու իմ ընկերը չես կամ էլ եղբայրը,ես կուզեմ կմասնակցեմ,կուզեմ չեմ մասնակցի,դու չպիտի ասես,-ասացի ես և երբ փորձեցի գնալ նա ճանապրհս փակեց:
Նա դանդաղ կամ արագ,արագ կամ դանդաղ մոտեցավ ինձ և ականջիս շշնջաց.
-Չյոլ,Կանգ Չյոլ….քեզ ոչ ինչ չի ասում իմ անունը?
Աչքիս առաջ ԻՄ Չյոլը եկավ,աչքերիցս արդյունքները գլորվեցին
-ասում է,շատ բան է ասում,-ասացի և գնացի:
Տուն չգնացի:Գնացի գերեզմանոց,ես ինձ այնտեղ շատ հանգիստ էի զգում:
-կարոտել եմ քեզ,ուզում եմ քեզ մոտ գալ,-ասացի ես
Ես շատ երկար մնացի նրա մոտ,հետո գնացի Չյոլի տուն..նրա մահանալուց հետո ես այնտեղ չեմ գնացել:
15 րոպեից հասա նրա տուն:Ես երկար կանգնել էիդռան հետևում,չէի համարձակվում դուռը բացել,բայց հետո ուժերս հավաքեցի և մտա ներս:
Այս տունը ամբողջովին պատված է իմ ու նրա հիշուղություններով:
Սկզբից գնացի հյուրասենյակ,հիշեցի ինչպես էինք դրսից մրսած գալիս և նրա պատրաստած համեղ ու տաք թեյն էինք խմում ^_^
Հետո գնացի խոհանոց…հիշեցի թե ինչպես եմ ես նրա համար ճաշ պատրաստել ….թե ինչպես էր նա սովորացնում ճաշ պատրաստել ^_^
Հետո գնացի սենյակ,ամբողջ պատերին մեր նկարներն էին փակցված….ես ուղղակի ժպտում էի այդ ամենը հիշելով :Ես գանցի հիշողությունների գիրկը,բայց հետո մի նկար գտա,որտեղ ինքն էր և այդ Կանգ Չյոլը: