დროებითი სიხარული

უკვე ზუსტად სამი საათია რაც კრისტი საოპერაციოში ყავთ გადაყვანილი. ნია ბენი და ნიკა კი გარეთ ელოდებიან მოუთმენლათ. ნია ძალიანნერვიულობს და კარიდორშ აქეთ იქით დადის. ბენი კი სკამზე არის ჩამომჯდარი საწყლად და ცრემლები მოსდის. ნიკა ყავის მოსატანათ წავიდა რადგან მათ არაფერი უჭამიათ რაც გათენდა.

- აიღე, და შეეცედეცოტა დაწყნარდე - უთხრა მან ბენს და ჭიქა გაუწოდა. ბენმა ჭიქა გამოართვა

- ეს შენთვისააცოტა გათბები, არ ინერვიულო ყველაფერი კარგად იქნება - უთქხა და ჭიქაგაუწოდა, მაგრამ ნიამ უარის ნიშნად თავი დაუქნია რადგან მას სიტყვის წარმორთქმაც კი არ შეეძლო. ნიკასძალის დატანება არ უფიქრია არ უნდოდა ნიას უფრო ენერვიულო წავიდა და სკამზე ჩამოჯდა.

კიდევ ორი საათი გავიდა მაგრამ არ ექიმი არ ექთანი არც კრისტი არსად ჩანდნენ. ნიას გული ცუდს უგრძნობდა. ძალიან ნერვიულობდა დაგულშ ამბობდა " კრისტი არ მიგვატოვო გთხოვ"

ყველას საბედნიეროთ გარეთ ექიმი გამოვიდა

- ექიმო ექიმო, როგორ არის გადარჩა

ექიმი თვალებით იატაკს მიაჩერდა და ძლივს წარმოთქვა შემდეგი სიტყვები

- ჩვენ ბოლომდე ვეცადეთ მის გადარჩენას, მაგრამ სამწუხაროთ ჩვენ ის ვერ გადავარჩინეთ , ვწუხვართ - თქვა და წავიდა

ნიას ამ სიტყვების გაგონებაზე ცრებლები წამოსკდა

- კრისტიიიიიიი - იღრიალანიამ ბოლო ხმაზე და იატაკზე მმუხლებით დაეცა - კრისტიიი

საწყალი ბენი სკამიდან ჩამოვარდა და ცრემლი შეუჩერებლად სდიოდა. ნიკა კი იდგა გაშეშებული. მართალია არ იცნობდა მაგრამ გული დასწყდა

- კრისტი რატომ წახვედი კრისტი, უშენოთ რა ვქნა ვის მოუყვე ჩემი საიდუმლოები ვინ დამიდგება გვერძე - ამბობდა ნია და თნ ცრემლი სდიოდა - კრისტიიიიი

ის დღე ძალიან ცუდად დასრულდა დღეს კრისტი უნდა დაესაფლავებინათ. მის დასასაფლავებლად ბევრი მისი მეგობარი იყო მოსული ახლები ძველები ყველას ძალიან უყვარდა და რათქმაუნდა ნათესავებიც. კრისტი კი თავის მშობლებთან წავიდა რომლებიც ალბათ სამოთხეში ელოდებოდნენ მას