Под парусом души

Немагчыма словамі ніякімі
Мае моцныя пачуцці передаць:
Проста сэрца чагосьці сягоння
Захацела бязмерна спяваць.

І не ведаю я, як спыніць
Голас той, што ў душы нарадзіўся,
А таму пачынаю тварыць
І блукаць паміж сплеценых рыфмаў.

Гадзіна імгненнем здаецца,
А рука ўсё імчыць і імчыць -
Усё гэта натхненнем завецца,
Якога няможна забыць.