мара (mara)
зоркі ўпалі на далоні,
бяры іх, бяры ўсе.
с табою танчым на балконе,
наша праўда ў слязе.
не бойся падаць і разбіцца,
па частках я цябе збяру.
кахаць ці паміраць, напіцца,
ці будаваць у душы турму.
ляціць па небе брудная,
то ёсць птушка нашай волі.
з ёй крылы яе скудныя,
што рвуцца на гэтай прасторы.
не думай аб стамленні,
табе дам свой запал.
і знойдзеш у натхненні
сляды сваіх пачвяр.
не думай аб памылках,
але папраў хутчэй.
мы знойдзем на галінах,
целы незробленых падзей.
zorki ŭpali na daloni,
biary ich, biary ŭsie.
s taboju tančym na balkonie,
naša praŭda ŭ sliazie.
nie bojsia padać i razbicca,
pa častkach ja ciabie zbiaru.
kachać ci pamirać, napicca,
ci budavać u dušy turmu.
liacić pa niebie brudnaja,
to josć ptuška našaj voli.
z joj kryly jaje skudnyja,
što rvucca na hetaj prastory.
nie dumaj ab stamlienni,
tabie dam svoj zapal.
i znojdzieš u natchnienni
sliady svaich pačviar.
nie dumaj ab pamylkach,
alie papraŭ chutčej.
my znojdziem na halinach,
ciely niezroblienych padziej.