MANIAC [Complete]

††††††

Би: битгий тоглоод бай

Тэхён: хэн тоглосон юм үнэн гээд байна

Би: үнэн бол уучлаарай, би иймэрхүү юманд бэлэн биш байна

Тэрний гар  сулран доош унахад нь би эргэж харалгүй харсан зүг рүүгээ алхаж байлаа... одоо хүртэл Жинд хайртай хэвээрээ байгаа сэтгэлээ яалтай ч билээ дээ...

Гэрт орж ирхэд дахиад эзгүй хоосон гэр угтаж авах нь тэр... ээж аав гэх хүмүүс унтаж байхад ирээд л унтаж байхад явчихдаг би бараг царайг нь мартаж байх шиг байна гэрийн үйлчлэгчээс өөр хүн энэ гэрт байдаггүй... уул нь Жин л намайг энэ их ганцаардалаас авардаг байсан юмсан... гэтэл одоо тэр хүнээс болоод өөрийгөө бусдаас тусгаарлах гээд өндөр чулуун хана босгочихсон байдаг

Хичээл хийдэг ширээний хамгийн доод талын шургуулагыг нээхэд бид 2н хамтдаа авхуулсан зураг байлаа... түүний надад өгсөн бүх зүйлийг бас гэрэл зургуудийг шатаасан ч ганцхан энэ зургийг л авч үлдсэн... Жин энэ зурганд дургүй харин би дуртай... би чамд хайртайгаа мэдэрсэн тэр гайхалтай шөний дараах бидний зураг... чамайг миний эрэгтэй болчихсон л гэж бодож байсансан

***

Үйлчлэгч: аав чинь энийг үлдээгээд явсан *дугтуйтай мөнгө өгөх*

Би: *инээмсэглэх* өөр зүйл хэлээгүй л байхдаа тээ

Үйлчлэгч: мхн

Би: за за баяртай хичээлдээ явлаа...

Гэрээс гархад хашааны гадаа Жонгүк зогсож байх нь тэр...

Жонгүк: өглөөний мэнд *инээмсэглэх*

Би: чи манайхыг яаж мэдсийн *гайхах*

Жонгүк: Жон Жонгүк мэдхийг хүссэн бүхнээ мэдэж байж л салдаг хүн... хамт хичээлдээ явах уу?

Би: тэгье... нээрэн бодоод байсан танайх манайхаас хол юм байна шдээ

Жонгүк: тэгээд

Би: юу тэгээд гэж

Би халааснаасаа шархны лент гаргаж ирэн түүнд бага зэрэг дөхөн өлмийгөө өргөн түүний сэтэрсэн уруулан дээр нааж өгхөд тэр нүд рүү минь хараж байлаа

Би: өвдсөн үү?

Жонгүк: үгүйээ зүгээр л харамссан... чамайг өгч явуулмааргүй байсан хэрнээ явуулчихсандаа харамссан

Би: *бантах* за явцгаая

Жонгүк: чи Тэхёнд тийм хайртай юм уу?

Би: яаж байна

Жонгүк: та 2 үерхэдэг биздээ

Би: тэгүүл Тэхён та 2н дунд юу болсон юм ?

Жонгүк: хөөё битгий сэдэв өөрчлөөд бай л даа

Би: *инээх* Тэхёнд уу? *бодох* зүгээр л дуртай... тэрэнтэй байхад тайван байдаг... за  байж юу гэмээр юмбдээ

Жонгүк: хамгаалагч шиг үү?

Би: өөө яг зөв... хамгаалагч шиг

Тэр над руу ойртон бага зэрэг тонгойход бидний нүүрний дунд бараг 5см зай л байсан байх...

Жонгүк: одоо тэгүүл хамгаалагч чинь солигдсон Ча Сүни... *инээмсэглэх*

Би: *нүдээ анивчих* чамаас шүдний оо үнэртэж байна

Жонгүк: *чанга инээх* чи амталмаар байна уу?

Би: зайлааа

Жонгүк: за аливээ битгий ичэээ

Би: *хэлээ гаргах* битгий горьд *гүйх*

Жонгүк: Чи баригдвал ооны амт мэдрэнэ гэж мэдээрэй

Би тэрэнд баригдахгүй гэж хирэндээ л хичээж гүйлээ бараг сургуулийн хаашааны наана ирчихээд тэрэнд баригдчихлааа... тэр дүрэмт хувцаснаас барьчихсан зогсож байснаа намайг хашаанд шахан

*амьсгаадах*

Жонгүк: ооны амт амтлахдаа бэлэн үү *амьсгаадах*

Би: *амьсгаадах* үхэхнээ

Бид хоёул гүйсэн учраас амьсгаадаж байлаа... би тэрнийг түлхэн

Би: хичээл рүүгээ орцгооё

Жонгүк: хаха бантах муухай шүү

Сурсан зангаараа өдрийн хоолны цагаар арын талбайд ирхэд Тэхён сууж байхыг хараад бага зэрэг сэтгэл тайвширах шиг...

Тэхён: чамайг ирэхгүй л юм байх гэж бодож байлаа *сүү өгөх*

Би: ирэхгүй гэж бодсон бол яах гэж 2 шүү авсийн

Тэхён: *инээмсэглэх* зүгээр л сүүлийн найдвар

Би: би юу гэж хамгаалагчаасаа холдох билээ дээ чи чинь миний хамгаалагч шдээ

Тэхён: тийм ч юм уу?

Би: чи намайг Жинд хайртай одоо ч Жинийг хайрлаж байгааг мэдэж байгаа...

Тэхён: аанхан тийм учраас өчигдөрийн хэлсэн үгийг минь мартаарай

Би: өчигдөр юу боллоо

Одоо л санаа амрах шиг боллоо... би Тэхёныг үргэлж л найз гэдэг үүднээс хардаг байсан цаашдаа ч бид найзууд байгаасай гэж хүсжийн...

Би: за за би орлоо *босох*

Тэхён: *гарнаас барих*

Би: яасан бэ?

тэхён: Жонгүкээс хол байгаарай гуйж байна...

Би: аанхан... баяртай

Тэхён хэдий надад анхааруулсан ч би тэрнээс татгалзаж чадахгүй байлаа зарим талаараа тэр Жинтэй маш адилхан... өөрийхөө зөрдөг намайг зөвшөөрөөгүй байсан ч өөрийхөөрөө хийдэг

Жонгүк: би оогоо сольсон чи амталмаар байна уу? *хөмсөгөө хөдөлгөх*

Би: -_- хурдан явцгааяаа

Жонгүк: хаха

Тэр цүнхийг минь барин урд гаран алхаж эхэллээ... тэр өглөө болгон ийм зан гаргадаг зөвшөөрөлгүйгээр манайд ирж зөвшөөрөлгүйгээр миний цүнхийг бариад алхдаг яг Жин шиг...

Багш: за өнөөдөр танай ангийхан заал чимэглэхээр болсон шүү

Ангийхан: ӨӨӨӨӨӨӨӨӨӨӨӨӨ

Багш: ямар ч өө энэ тэр байхгүй...

Шөнийн 10 цаг болж байхад заал чимэглээд бүгд гарах гэтэл заалны гэрэл гэнэт унтран ая явж эхлэх нь тэр... бид гайхширан зогсож байтал хэн нэгэн намуухан зөөлөн хоолойгоор дуулж эхлэхэд тэр зүгт гэрэл тусхад тэрний царайг харахтайгаа боллоо манай ангийн Шюга байх нь тэр

Тэр дуулсаар Сүжи бид 2н урд ирэн Сүжигийн өмнө өвдөглөн суугаад үерхэхийг асууж байлаа ямар ч романтик юмбдээ... Жин намайг үерхье гэж ч гуйж байгаагүй зүгээр миний найз охин бол л гэж хэлж байсан гэтэл энэ Шюга... тэрний хархад л тэр миний найзыг үхтэлээ хайрлахад бэлэн юм шиг л харагдаж байна...

Сүжигийн өмнөөс баярлаад хариугүй уйлах гээд байхаар нь заалнаас гаран сургуулийндээвэр дээр гарч ирхэд сэрүүн салхи сэвэлзэж байсан ч дээш хархад тэнгэрт одод гялалзаж байх нь дэндүү үзэсгэлэнтэй.......

Би Сүжид бага зэрэг атаархсан байх. Үргэлж л би бүтэлгүйтдэг *санаа алдах*

Удалгүй хэн нэгэн араас минь тэврэн

Жонгүк: Сүни

Би: яагаад байгаан бэ?

Жонгүк: Сүни

Би: яасан бэ?

Жонгүк: битгий намайг өөрөөсөө түлхээч, надад чиний шархыг эдгээх боломж өгөөч би хичээх болно би чамайг шархлуулахгүй бас би чамд туслахыг минь зөвшөөрөөч

Би өнгөрсөнг чинь мэдэхгүй ч би мэдэрдэг чамайг ямар их зовж байгааг энэ сэтгэлийн шархыг чинь анагаахыг зөвшөөрөөч

Түүний хэлсэн үгийг сонсоод зүрх хүчтэй цохилож байлаа үнэндээ би ч гэсэн Жонгүкд бага багаар татагдсаар л байсан гэхдээ би айж байна Жин минь би яах вэ? Чиний өгсөн шархыг минь тэр эдгээх болов уу?

Би эргэж харан түүнийг тэврэн энгэрт нь толгойгоо наагаад *санаа алдах*

Жонгүк: баярлалаа

Тэр дулаахан юм...

Тэр гараас минь зөөлхөн атган бид манай гэрийн зүг алхаж байлаа... хааяа над руу харан инээмсэглэчихээд л...

Жонгүк: *духан дээр үнсэх* баяртай өглөө уулзье

Би гэртээ орж ирэн хувцасаа солиод утсаа гаргаж иртэл Жинээс дуудлага ирчиж бүүүүр 5 удаа... юу болоод байнаа...

Гэнэт над руу залгасан юм бол... бүр яг мэдсэн юм шиг өнөөдөр... арай намайг хаана нэгтээгээс хараад ажиглаад байгаам байхдаа

---MN4EVER---